Լատինինան ասումա , որ ունի սիրած գիրք, ու դա «Գետախորշեր»֊ն ա, Շի Նայանի հեղինակած XIV֊րդ դարի չինական վէպ ա։ Ասում ա, որ վէպը իհարկէ նման չի եւրոպական գործերի։ Իր մէջ կայ եօթանասուն գլխաւոր հերոս։ Դա գիրք ա հանրութեան մասին, որում գործում են մարդկանց յարաբերակցութիւնների երկու համակարգ․ մէկը հիմնուած օրէնքի, միւսը՝ անձնական յարաբերութիւնների վրայ։ Ու այդ գրքում ցոյց ա տրւում ինչպէս երբ նման հանրութիւնում օրէնքները սկսում են խախտուել ամենավերեւում՝ բոլոր ամենալաւ մարդիկ, իրենց անձնական յարաբերութիւնների պատճառով, աստիճանաբար դառնում են աւազակներ։

#կոռուպցիա #լատինինա #հանրութիւն #գիրք #վէպ #մարդիկ #շի_նայան #գետախորշեր #քաղաքականութիւն #համակարգ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

մի քանի տեղից լսել եմ, որ սրա ու նրա ծանօթները որ եկել են սփիւռք կամ թութ, ու չեն մնացել՝ պատճառաբանել են՝ ձեզ մօտ շատ տեքնիկական ա, բան չենք ջոկում, հետաքրքիր չի։

ուզում եմ ասել՝ տեքնիկականը կապ չունի։

մարդիկ միշտ չի որ նկատի ունեն ինչ ասում են, կամ գիտակցում են, որ այլ բան են ասում, քան իրականում ա։ ինձ թւում ա՝ իրենց դուր չի գալիս։ գուցէ չեն էլ գիտակցում ինչը դուր չի գալիս։ երբ իրենց հարցնում են՝ իրենք փնտրում են պատասխան։ առաջին եկած պատասխաններից ա լինում՝ տեքնիկական ա շատ։

ինձ թւում ա էդ պատճառաբանութիւնը կարեւոր չի, ու դէ բոլոր պատճառաբանութիւնները։

կայ պատճառ, որը հետաքրքիր ա իմանալ, բայց երեւի հարցերով ու պատասխաններով չենք իմանայ։

բայց մարդիկ զգում են, որ իրենց լաւ ա կամ վատ ա, ձգում ա, կամ չի ձգում։ ու կարեւոր չի ինչ են ասում։ ինչ֊որ այլ բան ա կարեւոր։ #մարդիկ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

էսօր շատ լաւ ժամանակ ա։ կորոնավիրուսի շնորհիւ։ մենք բոլորս տեսնում ենք ով ով ա։

ով ա ինչ գրում ու ով ա ինչ ասում։ ով ա պատմում բիլ գէյթսի դաւադրութեան եւ հինգ ջիի մասին։ ոնց որ չէինք ջոկում, որ կամ չարամիտ ա, կամ դեբիլ։

էսօր արդէն երեւում ա։ բոլորն իրենց մատնեցին։

շնորհաւորում եմ ձեզ, ընկերներ։

#կորոնավիրուս #դաւադրութիւն #ժամանակ #հանրութիւն #մարդիկ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

նկարագրուած ա, եւ ակնյայտ ա, ինչպէս «հաբիտուսը» օգնում ա մարդկանց եւ տնտեսութեանը՝ իրենք բաւարարուած չեն լինում քիչ որոշումներ կատարող աշխատողի դիրքով, եւ բացում են իրենց ընկերութիւնները։ շատ այդպիսի ընկերութիւններ մեզ մօտ բացել են դրսից եկած հայերը՝ մեր հանրութեան մէջ հաբիտուս ունեցողները քիչ են՝ եւ հանրութեան զգալի մասը նախընտրում ա անվտանգութիւն՝ լինել գլուխը կախ աշխատող, եւ ոչ մի բան չփոխել։ նշանակութիւն ունենալը իրենց համար այդքան կարեւոր չի։ կարելի ա բաւարարուել որպէս հայր֊մայր, բարեկամութեան կամ քուչի անդամի նշանակութիւն ունենալով։

այսպէս հաբիտուս չունեցող մարդիկ աւելի դանդաղ են զարգանում, կամ չեն կարողանում իրականացնել իրենց պոտենցիալը։

հետաքրքիր ա, որ միւս կողմից «հաբիտուս» նաեւ շատերին խանգարում ա։ երիտասարդները, որ համարում են որ իրենք աւելի լաւն են սովորական աշխատող լինելու համար, ու պիտի նշանակութիւն ունենան՝ չեն գնում նուաստ աշխատանքի՝ բայց չեն էլ հիմնում իրենց գործը՝ ու կրկին հետ են մնում։ որովհետեւ եթէ առաջ չես գնում՝ հետ ես մնում։

յաճախ կարելի ա տեսնել, ինչպէս իրենց համակուրսեցիները, որ չունեն իրենց հնարաւորութիւնները՝ ու պիտի հնարաւորինս շուտ անցնեն գործի՝ եւ ազատեն իրենց ծնողներին քաղաքում ուսանող պահելու բեռից՝ աւելի շուտ են զարգանում, ու ստեղծւում ա իրավիճակ, երբ համալսարան աւարտելուց ընդամէնը մի քանի տարի անց իրենք արդէն կարող են դիմել «հինգ տարի փորձ» պահանջող աշխատանքի՝ զի այդ հինգ տարի փորձն ունեն, իսկ «հաբիտուս» ունեցողը՝ ոչ փորձ ունի, ոչ գիտի աշխատել։

այստեղ գուցէ հաբիտուս ունեցողը ընկնում ա մի ծուղակի մէջ՝ իրեն թւում ա, որ քանի որ նա խելացի ա (չէ՞ որ նրան հեշտ ա տրուել ուսումը, նա զարգացած ա ու կարողանում ա լաւ խորհուրդներ տալ, տեսնում ա էն, ինչ միւսները չեն տեսնում, բարձր այքիւ ունի) նա նաեւ լաւ կը կարողանայ, ասենք կոդ գրել։ իսկապէս կը կարողանայ՝ եթէ շատ գրի։

ես այնքա՛ն խելացի ուսանող եմ տեսել, որ չեն կարող լաւ գրել։ որովհետեւ ես ինքս էլ գիտեմ ինչքա՛ն պիտի գրես, որ քիչ թէ շատ լաւ կարողանաս գրել։ ու էսօր էլ, գտնելով մի քանի տարի առաջ գրածներս, յաճախ ցանկութիւն եմ ունենում փոխելու՝ փնթփնթալով՝ թէ էս ով ա, էս ոնց ա գրել։ էլ չեմ ասում, որ բնական ա՝ ուսանողը չի կարող լաւ կոդ գրել։ ինչքան էլ նա հանճարեղ չլինի։ այդ համար պէտք ա տարիների աշխատանք։ եւ այդ աշխատանքում չլճանալու ցանկութիւն։

ու տէնց

#հաբիտուս #հանրութիւն #մարդիկ #աշխատանք

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

գիշերն ուզում էի գրել (հիմա չեմ ուզում)՝ յարաբերութիւնները շէնքի պէս են։

նախ ինչպէս եւ աշխարհում ա՝ լաւ փոփոխութիւնները դանդաղ ու աննկատ են լինում։ վատ փոփոխութիւնները՝ կտրուկ։

էդ իմ ասած շէնքն էլ ա երկար ու դանդաղ կառուցւում, յետոյ լաւ արագ կարելի ա փլել։ մի հատ հարուած ստեղից, մի հատ հարուած էնտեղից՝ եթէ չնորոգել, կամ դրա ժամանակը չի լինում, մի քիչ անց լինում ա որ էդ շէնքում չես ուզում լինել։ մի հատ էլ քամի կամ անձրեւ լինի՝ շրջակայ միջավայրի ոչ բարենպաստ փոփոխութիւն՝ շէնքում չկայ թաքնուելու տեղ, վատ ա։ տէնց վերջում նստում են մի պատի մնացորդի տակ մի քիչ, երեսում վիճակը, ու էլ էդ շէնքից յոյս չկայ։

#յարաբերութիւններ #մարդիկ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)