եթէ մարդն ասում ա, որ իրան ինչ֊որ բան դուր չի գալիս, ես առաջ հարցնում էի։ հետաքրքիր ա իմանալ՝ ինչո՞ւ։ հիմա ես գիտեմ, որ կարեւոր չի նա ինչ ա ասելու։ նա էլ չգիտի ինչ ա ասում, կամ պահի տակ ա ռացիոնալիզացնելու։ ամենայն հաւանականութեամբ։

այնպէս որ ամենակարեւորն այն ա, որ ազնիւ անկեղծ ասի, որ չի սիրում։

ես էլ իմանամ, որ ըստ երեւոյթին էս կամ էն ձգտումների ու հակումների մարդ ա։ ըստ որում չեմ գրում՝ տէր մարդ ա։ մարդ ա, գուցէ ձգտումներն են իրեն տիրում։

ու տէնց։ #մարդիկ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)