Նորութիւն չէ, որ լեզու եւ ազգ հասկացութիւնները անքակտելիօրէն շաղկապուած են միմեանց, պայմանաւորուած միմեանցով, ներհիւսուած միմեանց մէջ, նոյնանիշ լինելու աստիճան սերտ։ Իսկ բառարմատների ակունքներում, իսկապէս, լեզու բառն իր նախնական վիճակում նշանակել է ազգ։ Օրինակ՝ ռուսերէնի ներկայ փուլի լեզու բառը, որ է язык (հնչում է եազիկ [yazik]՝ ի-ն աւելի մօտ ը-ին), հին սլաւոներէնում նշանակել է ազգ, ժողովուրդ։ Սա պատահական երեւոյթ չէ։ Թերեւս զարմանալի զուգադիպութիւն թուայ, որ այդ բառի հնչումը շատ մօտ է հէնց մեր «ազգ» բառին…

աղբիւր

իսկ հեթանոս բառը՝ էթնոսն ա։ #հեթանոս #էթնոս #ազգ #լեզու #յօդուած

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

աստուաաաատ

#աստուատ #թալին

յ․ գ․ դէ հա, լեզուն փոխւում ա, էն ինչին երէկ ասում էին առասպել, գուցէ վաղը կասեն աւանդոյթ։ նաեւ շարադրելու ձեւը մի օր գուցէ կը համարուի հանրագիտարանային։ #լեզու

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ես ասում եմ, որ օբերոնով գրուած ծրագիրը (եթէ SYSTEM օգտագործուած չի) ունի միայն երեք պայթելու ձեւ։

  • dereference of nil pointer
  • զանգուածի սահմաններից դուրս գալը — օբերոնի ռանթայմը ինքն ա սպանում այդ երկու դէպքում։
  • stack overflow — ցանկացած ծրագիր դրանից կը մեռնի։

երէկ rust֊ի մասին էի նիւթեր կարդում։ մի ձեւ ասին ծրագիր սպանելու, որ սի֊ում աշխատում ա, ռաստ֊ում չի աշխատի։ դա սթեքի մէջ օբյեկտ ստեղծելն ա, ու յետոյ դրա փոյնթերը վերադարձնելն ա որպէս ֆունկցիայի արդիւնք։ բնական ա, որ սթեքը կը մաքրուի, ու այն ցոյց ա տալու ոչ էն բանի վրայ, ինչի վրայ նախատեսուած ա։

ու ապա մտածեցի՝ իսկ օբերոնում ո՞նց կը լինի։ սկսեցի գրել, ու մտքովս անցաւ՝ բայց չէ՞ որ օբերոնում հէնց NEW անեմ՝ հիփ֊ում ա օբյեկտ ստեղծուելու։ ու ապա էլ էդ խնդիրը չի լինի։ յետոյ մտքովս անցաւ, որ ախր՝ կարող եմ չէ՞ սթեքին ցոյց տուող փոյնթեր սարքել այսպէս՝

MODULE test;
IMPORT Out;
TYPE
arr    = ARRAY 16 OF CHAR;
string = POINTER TO arr;

PROCEDURE str(): string;
VAR
a: arr;
s: string;
BEGIN
a := "aaa";
s^ := a;
RETURN s;
END str;

PROCEDURE main;
VAR st: string;
BEGIN
st := str();
Out.String(st^); Out.Ln;
END main;

BEGIN
main;

END test.

ահա այս ծրագիրը պայթելու ա։ բնականաբար։ բայց մտածում եմ, լրիւ կարելի ա դա քոմփայլ թայմ բռնել ու մարդուն գոնէ զգուշացնել, եթէ ոչ՝ սխալով դուրս թռնել կազմարկելու ընթացքում։

#ծրագրաւորում #օբերոն #rust #տեքնոլոգիա #դիզայն #նախագծում #լեզու

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ադնաաբրազնի սպրիչ — պարզ ա, ներարկիչ սասֆատ — հին սովետական մեքենաների «պոդսոս»

սա դիլիջանից

նման բառեր շատ կան, իհարկէ, ասենք՝ խալադեռնիկ֊ը, բայց արժանի ա ուշադրութեան մենիւ֊ում հանդիպած

ամուլետ — օմլետ ձուածէղ։

#բառեր #լեզու #հայերէն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ինձ ահաւոր դուր ա գալիս, ինչպէս ա անգլերէնում ընդունուած ասել՝ դու չես ուզում, ու՝ դու ուզում ես։ էդ հէնց իրենց մշակոյթի մասին ա, արեւմուտքի մասին ա։

իրենք չեն ասի քեզ՝ որն ա լաւը, վատը, ճիշտն ու սխալը։ որովհետեւ ի՞նչ ճիշտ, ի՞նչ սխալ։

հարցն այն ա՝ դու ուզո՞ւմ ես էդպէս։

ու եթէ խորհուրդ տան, այդ նկատի ունենալով կը տան, թէ՝ դու չես ուզում underexpose֊ել ժապաւէնդ։ ոչ թէ սխալ ա, էսթետիկ չի, այլ հէնց ինքդ էլ չես ուզում։

էդ կարելի ա իմանալ, ինչ չես ուզում։ բայց էդ դու չես ուզում եւ ոչ թէ դա ճիշտ չի։

որովհետեւ եթէ ուզէիր՝ դէ ուրեմն ուզում ես։ բայց ամենայն հաւանականութեամբ չես ուզում։ #անգլերէն #լեզուամտածողութիւն #լեզու #մշակոյթ #լիբերալիզմ #արեւմուտք #ազատականութիւն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)