— Յունաստանում գրախանութ էր, որ նախկինում հայերին էր պատկանում, ամէն օր գնում էի այդ գրախանութ՝ փակ էր։ Յետոյ ասացին, որ տէրը հէնց դրա վերեւն է ապրում, թակեցի, ասացի՝ չորս օր է գալիս եմ, փակ է լինում։ Տէրը մի վաթսուն տարեկան կին էր, ասաց՝ հա, այստեղ եմ, այսօր հաւէս չունեմ իջնելու, վաղն արի։ Էլի գնացի։ Միւս օրն եկայ, բացեց, ցոյց տուեց նկուղում՝ լիքը հին հայերէն գրքեր, յետոյ պարզեցի, որ բացառիկ գրքեր կան, որ ոչ մի գրադարանում չկան։ Կինն ասաց՝ ընտրել չկայ։ Կամ ամէնը վերցնում ես, ու տալիս ես տասը եուրո, կամ գնա։ Երկու մեծ տուփ գիրք հանեցի, երեւի մի հազար եուրո կարժենային, դրանց մէջն էլ բացառիկ գործեր կային։

#պատմութիւն #յունաստան #գրախանութ #գրքեր #հայերէն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

երիտթուրքերը պատմութեան դատաստանի առաջ։

#գրախանութ #բուկինիստ #տրանսլիտ #հայերէն #կիւրեղատառ #գիրք #գրքեր #երիտթուրքեր #պիտակ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

#փաստօրէն, թարգմանելու են վերջը ջինսերի սերունդը՝ http://www.aravot.am/2014/06/05/467499/

#գիրք #գրքեր #ջինսերի֊սերունդ #ჯინსების-თაობა #գրականութիւն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

— Ես մի պրոֆեսորի ամառանոցն էի հսկում,— պատասխանեց շունը։— Պրոֆեսորը կենդանիների լեզուն էր ուսումնասիրում։ Այդ ժամանակ էլ հենց սովորեցի։

— Դա երեւի իմ պրոֆեսորն է,— բղավեց կատուն։— Սյոմին Իվան Տրոֆիմովիչը։ Նա կին ուներ, երկու երեխա եւ մեկ տատիկ՝ ավելը ձեռքին։ Ու միշտ զբաղված էր «Ռուս—կատվերեն» բառարան կազմելով։

— «Ռուս—կատվերեն» չգիտեմ, բայց «Որսորդա—շներեն» կազմում էր։ Եվ «Կովա—նախրապաներեն» նույնպես։ Իսկ տատիկի ձեռքին է՛լ ավել չկա։ Նրա համար փոշեծծիչ են գնել։

— Միեւնույն է, դա իմ պրոֆեսորն է,— ասաց կատուն։

— Իսկ նա հիմա որտե՞ղ է,— հարցրեց տղան։

— Աֆրիկա գնաց։ Գործուղման։ Փղերի լեզուն ուսումնասիրելու։ Իսկ ես մնացի տատիկի մոտ։ Միայն թե մենք յոլա չգնացինք։ Ես սիրում եմ, որ մարդ ուրախ բնավորություն է ունենում՝ երշիկահյուրասիրողական։ Իսկ նա, ընդհակառակը, ծանր բնավորություն ուներ։ Ավելա—վռնդողական։

— Ճիշտ է,— հաստատեց կատուն,— բնավորությունն էլ էր ծանր, ավելն էլ։

աղբիւր

#մէջբերում #քաղուածք #զրոյց #գրականութիւն #գրքեր #քեռի֊ֆեոդոր #կատուներ #շներ #ռուսերէն #կատվերէն #շներէն #գիտութիւն #պրոֆեսոր #բառարան #տատիկ #յոլա

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

— Չգիտեմ,— ասում է Քեռի Ֆեոդորը։— Գուցե նրանով, որ կատուներն էլ են շերտավոր, նավաստիներն էլ։ Նրանց շապիկները շերտավոր են։

Կատուն համաձայնում է։

— Ինձ դուր է գալիս այդ ազգանունը՝ Մատրոսկին։ Ե՛վ ծովային է, ե՛ւ լուրջ։

Նա այնքան է ուրախանում, ազգանուն ունենալու համար, որ նույնիսկ ուրախությունից ժպտում է։ Ավելի խորն է ընկղմվում պայուսակի մեջ ու սկսում է փորձել իր ազգանունը։

«Հեռախոսի մոտ կանչեցեք, խնդրեմ, կատու Մատրոսկինին»։

«Կատու Մատրոսկինը չի կարող մոտենալ հեռախոսին։ Նա շատ զբաղված է։ Պառկած է վառարանին»։

Եվ որքան շատ էր փորձում, այնքան ավելի էր հավանում իր ազգանունը։

աղբիւր

#մէջբերում #քաղուածք #զրոյց #գրականութիւն #գրքեր #քեռի֊ֆեոդոր #կատուներ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)