ձեռքին էփլ վոթչ տեսայ՝ սկսեցի հարցեր տալ, ասաւ՝ հա, ես նկատել եմ, որ դու ժամացոյցներ սիրում ես։

հարցրի՝ հայերէն ծանուցումները տեսնո՞ւմ ես՝ ասաց՝ չէ։ իսկ կարողանո՞ւմ ես երաժշտական թրեքեր փոխել, փլէյլիստով զբօսնել։

ասաց՝ հա, բայց միայն յատուկ ծրագրով, որը ամսավճար ա պահանջում։ այդ պատճառով, ասաց, իւթիւբով ա լսում։

չգիտեմ, ճիշտ ա ջոկել, թէ չէ, բայց էփլին շատ նման ա։ #ժամացոյց #էփլ #ազատութիւն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

էփլը կասկածելի գործարանների հետ ա աշխատում չինաստանում, բայց երբ իրենք վաճառում են արտադրութիւնը ամն֊ում, խանութների վրայ արեւային պանելներ են տեղադրում ու լաւիկն են երեւում։

ու եւս մի անգամ՝ չէ, եթէ դու էփլ ես օգտագործում, դու ձախական չես։ #էփլ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

էփլ 

եթէ flickr֊ն ու 500px֊ը թոյլ են տալիս նշես որ նկարը (cc) ա, որ ով ուզի քաշի ու ոնց ուզի օգտագործի, ապա ե՛ւ գուգլի փլէյը, ե՛ւ այօսի սթորը լրիւ կարող էին թոյլ տալ gpl ծրագրերը վերաբաշխել (ռեդիսթրիբիւթ անել)։ թէ չէ հիմա իրենց փոլիսին այնպիսին ա, որ ջիպիէլ ծրագիր սթորում չի կարող յայտնուել։ ու այդ պատճառով նոյն vlc֊ին արտօնագիրը փոխեց, դարձաւ բիէսդի, ու դա այսօր նեղում ա ջիփիէլը աշխարհում։ #գուգլ #էփլ #ազատ_ծա

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ասում է՝ մակիս էքսկոդը չեմ կարողանում թարմացնել, ամէն օր ցերեկը գրում է՝ թարմացնե՞մ հիմա, բայց եթէ ասեմ թարմացրու, չի կարողանում թարմացնի ծրագիրը, որ հիմա աշխատում է, պիտի փակի, իսկ ես գործ եմ անում։ որ այս պահին չթարմացնի, օպցիան որ տալիս է՝ կրկնել վաղը։ այդպէս, ամէն օր ասում եմ՝ վաղը, վաղը, (սովետական չինովնիկներն ասում էին՝ ես քեզ ասացի՞ վաղն արի, իսկ դու ամէն անգամ այսօր եսգալիս) ու ոչ մի ձեւ չեմ կարողանում էքսկոդը թարմացնել։

#զրոյց #մակ #էփլ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ազատականութիւն թէյնիկների համար

ես վաղուց ինքս ինձ հարց էի տալիս՝ ինչո՞ւ այֆոնը, կամ դրա պէս մի բանը, չծնուեց ճապոնիայում։ ճապոնիայում կային, թւում է թէ, բոլոր նախադրեալները՝ որակեալ ճարտարագէտներ, ով փայլուն տեխնիկական լուծումներ են գտնում։ արդէն կար պոպուլար աուդիո փլեյերը՝ սոնի ուոլքմենը։ արդէն կար խելախօս՝ սոնի էրիքսոնը։ կային զանազան լոկալ շուկային սպեցիֆիկ սմարտֆոնոտ ծառայութիւններ։

թւում է թէ, մնում էր միացնել սոնի էրիքսոնը ու սոնի ուոլքմենը, յաջող լուծել մի քանի տեխնիկական խնդիր ու ահա։

մինչ այդ ես ինձ հարցնում էի՝ ինչո՞ւ անձնական համակարգիչների շուկայում ճապոնացիները չդարձան առաջինը։ ինչո՞ւ իրենք չսկսեցին այբիէմ փիսի֊ի կամ մակինտոշի պէս մի բան։ ինչո՞ւ դրանք պիտի ծնուէին միացեալ նահանգներում։

հիմա ես ունեմ բացատրութիւն, որը կը փորձեմ շարադրել։

ճապոնիայում ստաբիլ եւ կլանային հասարակութիւն է։

ճապոնիայում՝ ինդիւիդուալների հասարակութիւն չէ։

ճապոնիայում, ինչպէս եւ նահանգներում, եղել են տանը ոտքի վրայ համակարգիչ հաւաքողներ։ ամերիկայի այդպիսի մարդկանցից էր Էփլի հիմնադիր Վոզնյակը։ Եւ ենթադրում եմ, որ ճապոնացի Վոզնյակի հետ եղաւ այն, ինչ եղել է ամերիկացի Վոզնյակի հետ։ Երբ Վոզնյակը ցոյց տուեց իր փայտէ կորպուսով համակարգիչը իր կորպորացիայի մենեջմենթին, իր վրայ ծիծաղեցին։

Կորպորացիաները չէին զգում, որ գոյութիւն կարող է ունենալ տան համակարգիչների շուկայ։ յայտնի արտայայտութիւն է՝ շուկայում կարող է լինել պահանջարկ, գուցէ, տաս տան համակարգիչների։ ու որ երբ այդպիսի արտադրող յայտնուի, իրենց բիզնեսը վտանգուած է լինելու։

ես վտանգուած եղաւ՝ ի պատասխան էփլին այբիէմը խուճապահար, հապշտապ արտադրեց այբիէմ փիսի֊ն։ բայց ուշ, եւ ոչ այնքան լաւ, ինչպէս էփլը։ այդ պատճառով փիսի֊ն մակի հետ առաջին մօտ տաս տարին համեմատելի չէր։

կարծում եմ ճապոնիայում սկզբում տեղի է ունեցել նման մի բան։ փայլուն ճարտարագէտները չէին կարողացել կորպորացիայների կառավարիչներին համոզել սկսել տան համակարգիչների արտադրութիւն եւ լուրջ զբաղուել այդ գործով։ դա նշանակում էր կտրուկ փոփոխութիւնների գնալ, եւ կորպորատիւ դանդաղաշարժ մեքենաները դրան միշտ չէ որ պատրաստ են լինում։

իսկ էփլը ճապոնիայում չէր ծնուի, քանի որ մէկ մարդու ուժերից վեր է կլանային, կորպորատիւ միջավայրում իր ֆիրման բացել, եւ վնասել եղած ֆիրմաների բիզնեսին։

իսկ ամերիկայում ջոբսը գտել է ինուեստորներ, եւ սկսել է գործը։ եւ երկու ընկեր ով աւտոտնակում էին գործ անում, փոխեցին տեղեկատուական տեքնոլոգիաների շուկան, ու թերեւս, ամբողջ աշխարհը։ ընթացքում շատ կորպորացիաներ վնասներ կրեցին, բայց շահեց պրոգրեսը, ու շահեց սպառողը։

այնպէս չէ, որ կորպորացիաները երբեք չեն կարողանում են ժամանակին կողմնորոշուել։

ասենք, ֆուջիի նոր տնօրէնը երկու հազարականների սկզբին արեց շատ ոչ պոպուլար քայլ, բարդ քայլ ճապոնիայի համար։ նա զգաց, որ անալոգային ֆոտո֊ի շուկան վնասուեու է, ու դեռ այն ժամանակ, երբ ոչ մի վտանգ կարծես թէ առկայ չէր, փակեց մի քանի գործարան ու ազատեց լիքը աշխատողներ։ նա կտրուկ փոխեց ֆուջիի ուղղութիւնը, եւ այդ պատճառով ֆուջին ոչ միայն դեռ գոյութիւն ունի, այլեւ թուային լուսանկարչութեան մէջ ամենայաջողակ ֆիրմաներից է։

սակայն, միեւնոյն է, եւ ֆուջին, եւ քենոնը, եւ նիկոնը այսօր լուսանկարչական շուկայում ընդամէնը մի փոքր նիշ են զբաղեցնում։

ֆոտո շուկան վերցրել են գուգլն ու էփլը, քանի որ լուսանկարների ճնշող մեծամասնութիւնն արւում է խելախօսներով։

երկուսն էլ՝ եւ գուգլը եւ էփլը ստեղծել են աւտոտնակային անհատներ։ քանի որ ամերիկան է այդպիսի տեղ, ուր հասարակութիւնը լիբերալ է՝ եւ խաղի կանոնները բոլորի համար նոյնն են։ գոնէ աւելի նոյնն են, քան այլ երկրներում։

այդ պատճառով էլ ամն֊ն է առաջատար երկիր, եւ մնալու է առաջատարը։ ամն֊ում կը փլուզուեն զանազան կորպորացիաներ, կը կատարուի այն, ինչը հզօր կորպորացիաների բիզնես շահերին հակասում է։ քանի որ դա այն տեղն է ուր մէկ առանձին մարդն ունի նշանակութիւն։ մէկ մարդ ով աշխատում է աւտոտնակում եւ կորպորացիաների կոնսորցիումը պէտք է խաղան նոյն կանոններով։ եւ կորպորացիաները պարտւում են առանիձն մարդկանց։ սա ընդհանուր առմամբ եւ կոչւում է ազատականութիւն։

ու տենց