արեւմտահայերէնը կը յայտնուէր աւելի ապահով վիճակում եւ ուղղագրութեան հարցը կը սկսէր քննարկուել, եթէ մենք ունենայինք մի քանի հարիւր հազար հայրենադարձ։

ինձ միշտ ցաւում ա նրանից, որ սփիւռքից եկածների զգալի մասը չեն մնում, կամ չեն էլ դիտարկում հայաստանը գալու համար՝ մեկնում են եթէ հնարաւոր ա ամն։

ու հիմնական պատճառը պարզ ա՝ էնպէս չի որ իրենք չեն կարող մեզ պէս ապրել։

մեզ պէս ապրել կարող են՝ դրան պատրաստ չեն, պատրաստ չեն դաունգրէյդ լինել վաստակած փողի առումով անգամ նրանք, որ իրանից կամ լիբանանից են։

#ներգաղթ #սփիւռք #արեւմտահայերէն #հայերէն #ուղղագրութիւն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

Այդ պահերից ի վեր պարտադրուած ուղղագրութիւնը տարբեր եղանակներով յանգեցրեց գիտակցութեան մէջ բառարմատ-գաղափարների եղերական կորուստի՝ կա´մ դրանք ածանցների վերածելով, ինչպէս՝ օրէն(ք)՝ կերպ, կարգ - ազատորեն, ազնվորեն, կա´մ խեղուած ձեւի մէջ տարրալուծելով եւ իսպառ անհետացնելով արմատը, ինչպէս՝ ի+օրին+ել (յօրինել, որն, ըստ էութեան, յիշեցնում է տիեզերքի եւ ամէն նոր յղացումի արարչական սկիզբ՝ անօրինակ մի բան օրինակ դարձնելը, օրէնքի ու կարգաւորման բերելը, յարդարելը) - հորինել, կա´մ համահունչ արմատները միակերպելով

լուսինէ աւետիսեանի տեքստից

#հայերէն #ուղղագրութիւն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

Այս բացատրութեամբ նկարագրուող գրաբարում առկայ «հաշտ» (համերաշխ, խաղաղ, ներող եւ այլն) և «յաշտ» (զոհ, նուէր, ձօն, «յաշտ առնել»՝ զոհ մատուցել) բառային զոյգը սկզբնապէս, ամենայն հաւանականութեամբ, ծագել է միեւնոյն իմաստային դաշտից, իսկ հետագայում տարբերակումը շարունակ մեծացել է։ Ի վերջոյ ի՞նչ է հաշտութիւնը, եթէ ոչ իւրատեսակ զոհաբերութիւն։ Եւ զոհաբերումը, որ հոգեկան եւ ֆիզիկական գործընթաց-ծէսի նկարագրութիւն է, անհրաժեշտ եւ բաւարար պայմանն է հաշտութեան, իսկ հաշտութիւնը ինքնին արդիւնքն է զոհաբերութեան։

լուսինէ աւետիսեանի տեքստից

#լուսինէ_աւետիսեան #հայերէն #ուղղագրութիւն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

(03/19/19 11:33:21 ) kamee: wordsthatidefend: երբ բառը հոլովելիս, բոլշեւիկեանի ե֊ն դառնում ա ֊ի, ուրեմն դասականում դա գրւում ա է։

հետեւաբար, իսկապէս․ քանի որ, պէս֊ը դառնում է ֊պիսի։ վրայ․ քանի որ, բոլոր բազմավանկ բառերի վերջում՝ եթէ իրենք աւարտւում են ա֊ով եւ ո֊ով, գրւում է ֊յ։ սա հեշտ կարող ես յիշել, քանի որ բոլշեւիկեանում էլ հոլովելիս աւելորդ «յ» ա գալիս, օրինակ, սեղանի վրայի, իրականում էդ հոլովման օրէնքը սրա վրայ ա հիմնւում։

ժամկէտը նոյնպէս է֊ով։ ֊էք, ֊ացէք, գրւում են է֊ով, կրկին է֊ի ձեւափոխման վրայ հիմնուելով։

խօսքով, ոչ թէ «խոսքու» կամ «խօսքու», որովհետեւ, ո֊ից յետոյ աւելացնելով «ւ»֊ը դու ստանում ես «ու»֊ն, որը բոլշեւիկեանում առանձին տառ ա։ հետեւաբար, եթէ չես ուզում գրես «ու», այլ՝ «֊ով», ուրեմն երբեք֊երբեք֊երբեք չգրես «ւ»֊ով։

կը֊ն առանձին մասնիկ ա։ անգլերէնի “shall/will”֊ի պէս։ հետեւաբար՝ կը քնես։ արեւելահայերէնում՝ միայն բաղաձայներից առաջ ենք գրում «կը», իսկ ձայնաւորներից առաջ սովորական կարող ես շարունակել՝ օրինակ՝ «կապտակեմ»։

#հայերէն #դասական #ուղղագրութիւն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

#դասական #ուղղագրութիւն


Avatar @{ մարիամ ; wordsthatidefend@spyurk.am} 04.03.2019, 11:51:48

ուղղագրութիւնը յիշողութիւն է, պէտք է բառերի գրութիւնը յիշել տառ առ տառ: կան նաեւ ուղղագրական կանոններ, որոնք օգնում են բառապատկերները յիշելու:

ռաֆայէլ իշխանեան «դասական ուղղագրութեան կանոններ»

#հայերէն #լեզու


բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

իսկ իմ ալփայն 2.21֊ը սփելչեք էլ է անում։ :P

դրա համար .pinerc֊ի մէջ պէտք է գրել՝

speller=hunspell -d hy

դէ իմ նիշքերը hy.dic են ասենք։ կարելի է նաեւ աւելացնել այլ լեզուներ, ասենք en_GB, հանսփելը մի քանի լեզուի հետ աշխատում է։ #ալփայն #ուղղագրութիւն #հայերէն

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

#եպոս #էպոս #ՅԵՐԵՎԱՆ #երեւան #1939 #գիրք #աբեղեանական_ուղղագրութիւն #ուղղագրութիւն #հայերէն #սասունցի_դաւիթ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)