#հայաստան #խնդիր #այսօր


Avatar @{ անկապ ; ach94er@spyurk.am} 16/08/2019, 21:49:07

ամեն անգամ, երբ մեկը գլոբալ խնդիր ա ասում ու դիմացից ավելացնում ա “Հայաստանում”, չեմ տիրապետում ինձ, ասում եմ՝ մենակ Հայաստանում չի, աշխարհում էլ ա տենց։

էդ բուժվո՞ւմ ա :D


բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

իսկ սա չեմ կարողանում ձեւակերպել (ու համ էլ մի քանի բան չեմ կարողանում գրել, կամ չեմ համարձակւում, կամ չեմ ձգում ձեւակերպել, ու այսօրուայ գրածներիցս էլ շատ տուֆտա համարելով թուիթեր չուղարկեցի), բայց ուզում եմ ասել, հասկանում եմ, ինչքան աւելի բան ա կարեւոր որ #այսօր լինի, ոչ թէ առհասարակ։

այսօր ա կարեւոր ասենք հահ֊ը, կամ էն արեւային պանելներ սարքող ու տեղադրող ընկերութիւնը, կամ այս կամ այն գրքի թարգմանութիւնը։ գիտենք որ շատ անց «լաւ» կը լինի, կամ ոչ մի բան չի լինի, ու որ ընդհանուր առմամբ ինչի մասին էլ չմտածես, որը թւում ա կարեւոր՝ կարեւոր չի։ նախ, մարդիկ կարծում են որ իրենք են կարեւոր։ կամ ինչ ա իրենց հետ լինում։ ու էդ շատ ծիծաղելի ա։ յետոյ, կարծում են, որ գուցէ իրենց մշակոյթն ա կարեւոր՝ բայց ո՞նց ինչ֊որ մի բան որը մեզ կարող ա կարեւոր թուալ, կարող ա կարեւոր լինել տիեզերքում։ մաքս մեզ համար ա կարեւոր։

ու այդ առումով իմ արած գործը, որը գիտեմ, իմ համար եմ անում, ու երեւի իմ համար էլ կարեւոր չի, պարզապէս զբաղմունք ա հաւէս։ որովհետեւ ուրիշ բան չի մնում, բացի սփոփանքից։ ու սփոփանքն էլ ա այսօր պէտք։

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

մէկ էլ, ես որ գիտեմ որ ոչ մի իրատեսական յարաբերութեանը չեմ դիմանալու, ես ո՞նց եմ էս քաղաքի հետ յարաբերութեանը դիմանում։ ու մտածեցի որ դէ, հա, առաջ ես փորձում էի երեւանը սիրել, դեռ էն ժամանակ որ էդ մոդա չէր (ու շատ ուրախ եմ որ/եթէ այսօր մոդա ա), կամ փորձում էի լաւ էլին սիրել, երբ դեռ ոչ մէկ դրա մասին չգիտէր, բայց դէ գիտեմ որ էդ իմը չի։ երկուսն էլ։

ու չէ, ես դիմանում եմ երեւանի հետ յարաբերութեանը, որովհետեւ (բարեբախտաբա՞ր) յարաբերութիւն չի։ ինքը իր համար առանձին ա ապրում, ես իմ համար առանձին, եկէք դա սահմանենք՝ իմ սենեակում։ թէկուզ եւ սենեակի դերը երբեմն կատարի աչաջուրը, կամ մի այլ տեղ։

ու պատահական չի որ ես իրականում չգիտեմ երեւանը՝ չգիտեմ չարբախը, չգիտեմ քանաքեռը, չգիտեմ լիքը մարդ՝ սաթենիկն ասում էր, դու կարող ես իմանալ միայն նրան, ում սիրում ես։ ես կասէի՝ ում հետ յարաբերւում ես։ իսկ ես չեմ յարաբերւում։ (: ու երեւանի լուսանկարն էր էլ շատ չունեմ արած։

ու էդ տխուր ա, որ ուր «տեղացի» ես, չես յարաբերւում էդ տեղի հետ, իսկ ուր տեղացի չես, ինքդ էլ չես կարող լուրջ վերաբերուել էդ կապին, քանի որ գիտես որ զբօսաշրջիկ ես։ թէկուզ էդ տեղը երեւանից լաւ գիտես։ #յարաբերութիւն #երեւան

հ․ գ․ ու գրաւոր բարբառս էլ ա փորձեր արել երեւանեան լինել՝ մի շրջան ա֊երով էի գրում, հիմա կրկին, ու նոյնիսկ այսօր «էդպէս»՝ «այդպէս»֊ի տեղ, բայց, ինչպէս երեւում ա, այնուամենայնիւ՝ այսօր։ #այսօր

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

#սփիւռք, #այսօր սպասարկիչը կապ չուներ պրովայդերի պատճառով։ մենք կապ չունենք կապ չունենալու հետ։ #սփյուռք #կապ #համացանց #ուտենց #փաստորեն ######

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

Մշակեցի իմ այգին Ցայգից այգաբաց: Քնեցի գետնին, Դուռս մնաց բաց (որտեղ՝ հաց, էնտեղ՝ լաց): Իմ անգին գինին՝ Անվճար մաճառ՝ Գիտության կաճառ՝ Գթության տաճար. Կույր գրավաճառ:

#առաջին֊ապառնի #ապազգային֊ազգայնականություն #Հայաստան #աշխարհ #գաղութատիրություն #մշակույթ #սովետ #անցյալ #ապագա #ադաթ #ավանդույթ #զարգացում #ներկա #այսօր֊եւ֊այստեղ #այսօր #այստեղ #ազգ #ազատություն #անկախություն #Հրանտ-Տէր-Աբրահամեան #ունիվերսալիզմ

http://groghucav.am/2012/11/15/հրանտ-տէր-աբրահամեան-ազգային-ունիվեր/

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

Ինչ վերաբերում է #Սովետական #Հայաստան ում #60֊ականներից ստեղծված իրական մշակութային #արժեքներ ին, ապա երբեք պետք չէ մոռանալ, որ դրանց մեծ մասը ստեղծվել է ոչ թե շնորհիվ, այլ ի #հակադրություն #պաշտոնական ի: #առաջին֊ապառնի #ապազգային֊ազգայնականություն #Հայաստան #աշխարհ #գաղութատիրություն #մշակույթ #սովետ #անցյալ #ապագա #ադաթ #ավանդույթ #զարգացում #ներկա #այսօր֊եւ֊այստեղ #այսօր #այստեղ #ազգ #ազատություն #անկախություն #Հրանտ-Տէր-Աբրահամեան #ունիվերսալիզմ

http://groghucav.am/2012/11/15/հրանտ-տէր-աբրահամեան-ազգային-ունիվեր/

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

Մինչ օրս կենդանի է Սովետական Հայաստանում մշակութային աննախադեպ ծաղկման մասին առասպելը: Մինչդեռ ծիծաղելի է խոսել մի երկրում, որում համաշխարհային գրականության կեսն արգելված էր, իսկ մյուս կեսը՝ անհասանելի: Ծիծաղելի է խոսել նաև այն պատճառով, որ մշակույթն իրականում մահանում է մեկուսացման պայմաններում:

http://groghucav.am/2012/11/15/հրանտ-տէր-աբրահամեան-ազգային-ունիվեր/

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)