սա իրականում գիշերն եմ գրել, իսկ գիշերը ամէն ինչ աւելի սուր եմ ընկալում, ու հիմա առհասարակ անտարբեր եմ էս գրածի հանդէպ։ գիշերը յոգնած էի, էդ պատճառով չփոստեցի։ ոչ թէ որ շատ ա ռեսենթֆըլ ամ ինչ։ հիմա նայեցի, կարծես նորմալ ձեւակերպած ա, գրել եմ՝ հրապարակեմ։

մի հիւանդութիւն կայ, բժիշկները դեռ լաւ չեն պարզել, ոնց ա տարածւում՝ օդով թէ ինտերնետով՝ երբ մարդը իր սթիքերով/գրառմամբ/քայլով/կրծքանշանով ցոյց ա տալիս որ նա աւելի լաւն ա, քան մնացածը, «սուփերիոր» ա, որովհետեւ՝ վեգան ա, կամ դէմ ա ռասիզմին, կամ սեքսիզմին, կամ եւս մի շարք այլ իզմ֊երի։ աւելի յաճախ՝ որոշակի, փաստացի՝ կրօնական սեկտայի հետ ա նոյնականանում։ եւ դա ընկալում ա որպէս աւելի լաւը լինելու նշան։

որոշակի կրօնի պատկանելը՝ օկ ա, ինչ֊որ բաների դէմ լինելը օկ ա։ բայց արժի՞ էդ օգտագործել ուրիշներից աւելի լաւը զգալու համար։ թէկուզ իսկապէս ուրիշներից լաւ մաթեմ գիտես, ու դա սեկտա չի՝ մէկ ա պատճառ չի։ իսկ երբ նէնց անկապ պատճառներով են իրենց աւելի լաւը, քան մնացածը զգում՝ աշխարհայեացքի՝ էդ երեւի էն մասին ա, որ ուժեղ կարիք ունեն իրենց համոզելու, որ աւելի լաւն են մնացածից։

ու դա էլ դեռ կարող ա մի քիչ օկ լինէր, զի ուրիշներին շատ վնաս չեն տալիս, մտածելով, որ աւելի լաւն են՝ միայն իրենք իրենց են վնասում։

բայց էդ մարդիկ նաեւ հակուած են ուրիշներին պարտադրել իրենց կարծիքը, արժէքը, ու նեղանալ, եթէ այլ մարդիկ դրանք չեն կիսում։ իսկ եթէ մի քանիսն են, ու համայնք են՝ ապա համարել ուրիշներին փչացած՝ զի իրենց կարծիքը չեն կիսում, ստորադաս, զզուելի, եւ էնպէս են անում, որ էդ մարդիկ վախենան իրենց կարծիքն այդ հարցի շուրջ արտայայտել։

ես չգիտեմ, ինչ անել էս ձեւ դրսեւորումներ հանդիպելիս։ մի՛, ոչ անկեղծ ձեւն ա՝ եթէ գրառում ա՝ լայքել, եթէ սթիքեր ա՝ ասել՝ վոյ էս ինչ լաւ ստիկեր ա։ որ մարդը լինի ինչպիսին որ ուզում ա։ ու նոյնիսկ եթէ ինքնացուցադրւում ա, կամ բացատրում ա, ինչի երկիրը տափակ ա՝ էդ պէտք ա շոյուի, որովհետեւ մարդը անկեղծ ա։

միւս կողմից, երբ դառնում ա ագրեսիա, երեւի պէտք ա յստակ արտայայտել կարծիքդ։ բայց դէ հետեւանքները պարզ են՝ կամ նեղանալու ա, կամ հաւատալու ա որ դու վատն ես, եթէ համամիտ չես էդ սուրբ գաղափրի հետ։

#մարդիկ #կրօն #ինչպէս_քեզ_լաւը_զգալ #ու_տէնց

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ես կարեւոր ուղերձ ունեմ։ էդ ասածս չեն ընդունում, չեն ջոկել իմ ծանօթ մարդկանց 99 տոկոսը։ գուցէ ես ջոկել եմ, զի ոչ նախանձելի վիճակներում եմ եղել։ բայց ասածս սա ա՝

դիմադրութիւնը անիմաստ ա

ու բերում ա անիմաստ տառապանքների։ ու էդ էլ անում են այյդ 99 տոկոսը՝ հա տառապում են։

հիմա կասէք՝ տաք տեղից ա խօսում։ պահանջները բաւարարել ա։ ու ես իսկապէս հաւէս չունեմ պատմելու ինչքան չհասկացուած եմ ինձ զգում, ինչքան չճանաչուած, ու ինչքան չբաւարարուած լիքը լիքը բաներով շուրջս։ ի վերջոյ, առնուազն, ես հայաստանում եմ ապրում, ու հանրութեան հետ էլ խնդիրներ ունեմ, ու մարդկութեան հետ գլոբալ, ու տեքնոլոգիաների, ու ամէնի։ ու սուր եմ ընկալում։

բայց ինձ թւում ա, որ այլընտրանքը համակերպուելուն՝ տառապանքն ա, միշտ տառապելն ա, ու էդ միզերաբլ ա ու արժանավայել չի։

ապա ուղերձս շատ կարճ՝

ա — սահմանում ես քաղաքական որոշումները։ այդպէս ես անուանում եմ այն որոշումները, որ գուցէ շատ ռացիոնալ չեն, այլ արժէքների կամ յոյզերի, կամ կապերի համար են կարեւոր։ բայց վճար են պահանջում։ ու դէ պէտք ա համակերպուել, որ ամէնի համար վճարում ես։ հարցն այն ա, ինչի համար ես վճարում։

օրինակ, անկախ նրանից, որ հայաստանում լիքը խնդիրներ կան, որ ես ամէն օր քշում եմ, ու առնչւում եմ հայաստանին սպեցիֆիկ ոչ շատ քաղաքակիրթ վարորդների հետ, այս օրինակն եմ բերում, զի վարորդների 99 տոկոսը նեարդային են, որ քշում են էս վարորդների հետ նոյն փողոցներում, անկախ նրանից, որ ես կարող էի աւելի շատ փող վաստակել ինչ֊որ այլ տեղերում, ես համարում եմ, որ սա արժէք ա, որ կարեւոր ա հայաստանում մնալը, ու ես այստեղ եմ։ այլ օրինակ, անկախ նրանից, որ ես շատ շփուող լինելով, յստակ պահանջներ ունեմ շփման, ու տարբեր սիրուած մարդկանց ու համայնքների հետ կապի, ես դա չունեմ, ու չեմ ունենայ։ զի ես քաղաքական որոշում եմ կայացրել՝ հնարաւորինս խուսափել կենտրոնացուած֊կորպորատիւ լուծումներից, չնայած դրանք շատ յաճախ աւելի յարմար են ու ոչ պրոբլեմատիկ։

բ — տեսնում ես, էս քաղաքական որոշումների շրջանակում, ի՞նչ ես կարող անել, որ էս կամ էն պահանջները բաւարարես։ տարբերակներ՝ էստեղ կարող ես անել ու արագ։ էնտեղ կարող ես անել, ու շատ դանդաղ, տարիներ։ էնտեղ էլ ոչ մի բան չես կարող անել։

վերջ, դիմադրութիւնը անիմաստ ա։ ինչը կարողանում ես, անում ես՝ դանդաղ կամ արագ, ինչը չէ՝ համակերպւում ես։

գ — փորձիր գունաւորել քո գաղջ կեցութիւնը հաւէս բաներով, որ սիրում ես։ ես սիրում եմ ֆոտո ասենք։

դ — սա ամէն մէկի համար չի, բայց ինձ մօտ կայ՝ կպի մի գաղափարի, ու աշխատիր դրա համար։ օրինակ, ինձ համար կարեւոր ա մշակոյթը տեքնոլոգիաներում, ու ապա պահպանութիւնը որոշ տեքնոլոգիաների։ բայց դէ ամէն մէկն իր բզիկներն ունի։ ու դէ անկախ նրանից որ բզիկ ա, ընդունել դա, որ հիմա տէնցն ես։ մարդիկ կան՝ իրենց համար վիքին ա։ ամէն օր խմբագրում են, կամ վիքիդարանի տեքստեր թուայնացնում, կամ ինչ։ մարդիկ կան՝ իրենց համար փողոցային շների խնդիրներն են կարեւոր։ ու իրենք լծւում են գործի, ու նուիրւում գործի։ եթէ քեզ համար դա իսկապէս կարեւոր ա՝ կպնում ես։ #գործ_կայ այսքանը, սիրելիներս։ մի մտածէք որ տաք տեղից եմ խօսում։ իսկապէս, ինձ թւում ա արժի չլինել նեարդային ու տառապած բոլորի պէս։ ու հանգիստ վեր ընկնել տեղներդ։ #հանգիստ #դիմադրութիւնն_անիմաստ_ա #հանգիստ_վեր_ընկէք_տեղներդ #ու_տէնց

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ը քէյս ըգէյնսթ տերմինալ

ես հա տեսնում եմ, որ տերմինալ են օգտագործում, ու հա նեարդայնանում եմ։ զի չեն հասկանում, որ անիմաստ են տերմինալ օգտագործում։ հասկանում եմ, որ զգում են, որ ինչ֊որ լաւ, կամ քուլ, կամ հնարաւորութիւններ տուող գործիք ա, բայց պէտք չի։ զի հնարաւորութիւնների մեծ մասն իրականում չեն օգտագործում։

տերմինալ օգտագործելը ենթադրում ա որ լաւ տիրապետում ես օպերացիոն համակարգին։ իսկ էդ մարդիկ չեն կարող տիրապետել օպերացիոն համակարգին, զի օգտագործում են ուբունթու ասենք։ կամ որեւէ պատրաստի «իւզեր ֆրենդլի» դիստրիբու[ծ]իւ։

ու երբ ուրիշներն են նայում, որ մարդը տերմինալ ա օգտագործում՝ կամ մտածում են՝ քուլ ա, վոյ, էս ինչեր ա գրում, կամ՝ ու աւելի ճիշտ կանի, թէ՝ էս ինչ դեբիլ ա, ինչի՞ ա սա տերմինալից անում։

ու ինձ աւելի հոգեհարազատ ա երկրորդ այդ զգացողութիւնը։

զի չգիտէք ինչ անել տերմինալից։

չգիտէք _ինչպէս այն օգտագործել_։

ու ես ասում եմ՝ մի օգտագործէք աւելի լաւ ա։ մի՛։

ու էդ ասում եմ ես՝ նա, ով տերմինալում ա ծրագիր գրում վիմով, ով տերմինալի մէջ ա դեբագում ջիդիբի֊ով (բայց ոչ միշտ, երբ պէտք ա աւտոմատացնել), ով տերմինալի mocp֊ով ա լսում երաժշտութիւն, ով տերմինալից ա mplayer֊ով կինո նայում, տերմինալից ա bristol֊ը կպցնում միդի պորտին, որ միդի ստեղնաշարի հետ օգտագործի, mc֊ն ա օգտագործում որպէս նիշքերի կառավարիչ, ով չունի գրաֆիկական լոգին մենեջեր, ու startx ա անում, ով ձեռքով մաունթ ա անում էնքրիփթդ հոմը, եւ ռեմոթ ֆսները, եւ այլն։

ձեր օհ֊ը՝ ձեր «լինուքս» կոչուածը, մէկ ա չի՛ տալիս ձեզ էական բաներ անէք տերմինալից։

երբ փակում էք կարգիչը՝ քնում ա։ երբ ֆլեշ էք դնում իւէսբի֊ի մէջ՝ աւտոմաունթ ա անում։ երբ ծանօթ վայֆայ ցանց ա տեսնում՝ աւտոմատ կպնում ա։

ու էդ պատճառով ա որ մարդը տերմինալ ա օգտագործում, իբր տէնց քուլ ա, բայց ասում ես՝ այփիդ ասա՝ վեբ կայք ա գտնում, որ իր պրովայդերի ռեալ այփին ա ասում, ու ասում ա ինձ։ ոչ թէ իր կարգչի այփին։

էդ նշանակում ա, որ դուք ՕՀ չգիտէք։

իսկ որ չգիտէք՝ մի ինքնացուցադրուէք։ այսինքն, դէ ես սիրում եմ թիթիզութիւն, բան չասի, ինքնացուցադրուէ՛ք, բայց իմա՞ստը, քեզ լաւ կը զգա՞ս որ դատարկ տեղն ես ինքնացուցադրւում։

հետեւաբար՝ կամ ՕՀ սովորէք, կամ տերմինալ մի՛ քշէք։

զի անիմաստ ա երաժշտութիւն լսելը տերմինալում, կամ չաթ անելը։ նէնց չի որ էդ շատ կարեւոր ա։ կարեւոր ա շատ տերմինալն այն ժամանակ, երբ փորձում ես աւտոմատացնել ինչ֊որ բան։ երբ կարող ես մի տեղից կարդալ, տանել այլ տեղ։ պրոցից կարդալ պարբերաբար արժէքներ, տանել ասենք թութ։ պրոցն ի՞նչ ա։ ժամանակակից կոնցեպտ ա, որն եկել ա պլան նայնից։ էդ ի՞նչ ա։ ինչեւէ։ հասկանում եմ։

բայց հիմա, կամ պէտք ա էդ ձեր ուբունթու ա, ինչ ա, լիքը սերուիսներ անջատել, ու ես չգիտեմ, որ անջատէք, նա աշխատելո՞ւ ա առհասարակ, թէ՞ ուարնինգախեղդ ա անելու, թէ ինչ։

ու նոր կարողանաք համակարգային բաներն անել տերմինալով։

կամ պէտք ա ձեր օհ֊ը հաւաքէք։

ու երբ ձեր օհ֊ը հաւաքէք, չնստեցնէ՛ք networkmanager, wicd եւ նման բաներ։ չնստեցնէ՛ք դեմոն, որ լափթոփը փակելիս քնեցնի։ չկարգաւորէ՛ք նէնց, որ ֆլեշկաներն աւտոմաունթ լինեն։ ընտրէ՛ք ոնց էք կազմարկում։ զի ընտրութիւն կայ, ու արդէն դա քո ընտրութիւնն ա։ ՕՀ օգտագործելն առանց դրա նման ա թուանշային խցիկով jpeg նկարելուն։ ուր բոլոր ընտրութիւններն արդէն քո փոքարէն արուած են, երբ խցիկը դեբիլ փրիսետներով՝ տործիկ մոմերով, ու առանց, արդէն raw֊ից փոխել ա jpeg ա սարքել։

զի համակարգդ վերահսկում ես, երբ չես ուզում քնի, երբ փակում ես։ ես յաճախ ուզում եմ փակել՝ բայց չքնի։ համարեա գրեթէ միշտ։ ու ապա երբ ուզում եմ քնի՝ կը գրեմ մի բան տերմինալում, որ քնեցնեմ։ էքսփլիսիթլի։ իմփլիսիթլի ոչ մի բան չի անի օպերացիոն համակարգս։

ու եթէ ես գրեմ՝ ապա ես կընտրեմ՝ ես ի՞նչ եմ ուզում, ո՞նց քնի։ սլիփ թու ռամ, թէ հիբերնէ՞յթ թէ՞ ինչ։ ու ո՞ր գործիքով քնեցնել։ զի հազար ու մի գործիք կայ։

ու էդ ժամանակ զգում ես, ինչն ա լաւ, ինչն ա վատ։ ի՞նչով կարող ես օգնել։ ի՞նչ նոր բան կայ գրելու կամ եղածի մէջ լաւացնելու։

ոչ թէ կոնսոլ չաթ, ոչ թէ կայք։ էսօրուայ կայքը կոնսոլ չաթն ա։

զի, եթէ կարգիչը մաունթ ա անում, ու պատուհան ա դէմքիդ թռնում էդ ֆլեշի պարունակութեամբ, ու դու էդ ընտրութիւնը գիտակցաբար չես արել՝ ապա դու չգիտես, ինչ ա /etc/fstab֊ը, ապա էդ քուլ չի, ու դու քուլ չես, դու չգիտես ՕՀ, ու դու չես վերահսկում քո ՕՀ֊ը։

եթէ դու չգիտես ոնց ա համակարգդ կպնում վայֆային՝ քանի քայլ կայ արանքում՝ դու չգիտես ՕՀ, ու չես տիրապետում իրան։

ու դու չես ընտրել ISC֊ի dhclient֊ի ու էն միւսի մէջ, ու dhcpcd֊ի մէջ ասենք, ու դու չես ու դու չես ընտրել iw֊ի ու iwconfig֊ի մէջ, ու չգիտես, որ wpa_supplicant֊ին էնքա՛ն այլընտրանք չկայ, որ ուինդոուսն էլ ա դրանով աշխատում։ ու չես ընտրել ո՞նց աշխատեցնել wpa_supplicant֊ը, կոնֆիգ ֆայլերով՝ որ աւտոմատացնելու ձեւ ունենաս, թէ՞ wpa_cli֊ով՝ ինտերակտիւ։

ու երբ քո սիրած սրճարանում վայֆայ ռաութերի միջի dhcp֊ն կախուի, ու բոլորը ինտերնետ չունենան՝ դու էլ բոլորի պէս յիմար֊յիմար չես ունենայ։ ու իրենք յիմար չեն, էդ ժամանակ, դո՛ւ ես յիմար, զի դու «տերմինալով գործ» ես անում, բայց իրականում բան չես ջոկում։

զի դու չես ջոկում, որ էս քայլն անցած ա, էն քայլն անցած ա, այփին չի ստացել։ ու ապա չես կարող ասենք ձեռքով այփի դնել, ու ինտերնետ ունենալ՝ միակը էդ սրճարանում։ սա ռեալ դէպք ա, ես 2008֊ին մի պահ եամ֊եամ֊ում երեք օր եղել եմ միակը, ով ինտերնետ ունէր։ զի իրենց ռաութեր ռեսթարտող մարդը երեք օր չէր գալիս, զբաղ էր։ ու ընդամէնը դրա միջի dhcp սերուերն էր կախուել։

ու հա, ձեռքով այփի դնելու համար, դու չես ընտրել ip ու ifconfig֊ի միջեւ։

ու դէ էլ չես իմանում, ու չես մտածում, լա՞ւ ա որ bsd֊ում ifconfig֊ը ցոյց ա տալիս link state֊ը, carrier ունի թէ չէ, թէ՞ ճիշտն այդ համար առանձին ծրագիր ունենալն ա, ասենք ethtool֊ի պէս։ դէ դու այփիդ զննիչով ես «իմանում», քեզ ի՞նչ։

իսկ որ չգիտես ՕՀ, հա, չաթ արա տերմինալի մէջ, որ ի՞նչ։ իսկապէս, պատուհանները իզուր չեն մտածել, ու լիքը բան պատուհաններով հարմար ա անել։ ու մեր աշխատանքի զգալի մասը՝ ինտերակտիւ ա։ բայց եւ զգալի մասը աւտոմատացուող ա։ ու այո, ես աւտոմատացնում եմ։

ու այո, ես լիքը ինտերակտիւ բան էլ եմ անում տերմինալով։ բայց էդ կարեւոր չի, ու ես դրա համար ինձ քուլ չեմ զգում։

այլ հարց ա, որ մեր պատուհանային ինտերֆէյսներն էլ են դեբիլ, էդ այլ հարց ա, որին ես մի օր կանդրադառնամ։

եթէ կարճ՝ իւնիքսի կոնցեպտը, ուր կան մանր ծրագրեր, որ ամէն մէկն անում ա իր գործը՝ պատուհանային ծրագրերի մէջ արտացոլուած չեն՝ մեր պատուահնային ծրագրերը մոնոլիտ մոնստրներ են, որ անում են շատ բան, ու դրանց մասերը չես կարող փոխարիներ այլ մասերով։

ու առհասարակ ես տերմինալ օգտագործելու համար ինձ քուլ չեմ զգում։ ու լինուքս օգտագործելու, կամ իւնիքս։

զի իւնիքսը հին կոնցեպտ ա։

իսկ տերմինալը՝ թղթի էմուլեացիա ա, զի երբ իւնիքսը ստեղծւում էր՝ չկային մոնիտորներ։ կար տպիչ ու ստեղնաշար։

ու ed֊ը էդ պատճառով ա տէնց խմբագրիչ, sed֊ի նախնին։

բա էլ ինչի՞ ա տէնց։

ու բա մի աղջիկ շատ ճիշտ հարց ա տուել ինձ՝ ինչի՞ չես կարող բարձրանալ, գրածդ հրամանը տերմինալում ուղղել, կրկին աշխատեցնել, եթէ սխալ ես հաւաքել։ ճիշտ հարց ա՝ զի թուղթ ա տերմինալը։ իսկ թղթի վրայ ինչ տպել ես արդէն՝ չես կարող փոխել։

այն չի մտածուել մոնիտորների ժամանակ։

ու դէ արդէն, տերմինալը միակը չի, որ հնացած կոնցեպտ ա։

էնքա՜ն բան ա հնարած, էնքա՛ն բան ա հնացած, բայց դուք ձեզ քուլ էք զգում ձեր ուբունթու֊ով։ աստուատ, ֆեսօ։ այսքանը։ մինչ։ #տեքնոլոգիաներ #լինուքս #իւնիքս #օպերացիոն_համակարգ #օհ #կոնսոլ #տերմինալ #ցանց #թիթիզութիւն #չգիտեմ #ռեսենթֆըլ #վրդովուած #ուտէնց #ու_տէնց #տտ #տեղեկատուական_տեքնոլոգիաներ #չգնահատուած #ազատութիւն ###############

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ճապոներէն արտայայտութիւն կայ՝ 空気読めない (Kūki yomenai), այդպիսի մէմ ա, նշանակում ա՝ տեղի օդը չի կարդում։ Կամ պարզապէս՝ օդը չի կարդում։ Այսինքն՝ չի ջոկում, կոնտեքստը չի ըմբռնում, այլ խօսքով՝ կուլտուրա չունի։ Դրան նաեւ կարճ ասում են՝ KY, ու այդ արտայայտութիւնը շահել ա Իւխան արտայայտութիւնների մրցոյթ 2007֊ին, եւ մտել ա Շիբույա բառարան՝ 2008֊ին։

չեմ յիշեր, որտեղից եմ իմացել։ մի երկու օր առաջ գտել եմ իմ պրոֆիլում, ու սկսել փնտրել։

#ճապոներէն #լեզու #ky #空気読めない #ու_տէնց

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ասմ ա՝ — անցեալ տարին կապիտալիստ շներինն էր, այս տարին՝ սեքսիստ խոզերինը։

ու կարեւոր ա․ կապիտալիստ՝ շներն են, սեքսիստ՝ խոզերը, չշփոթէ՛ք։

#խոզ #2019 #շուն #ահաւոր_ա #տելեգրամ #զրոյց #ու_տէնց

[ծ]ելե ս[ծ]իկերը՝ @{դատարկ մեդուզա; emptiness@spyurk.am}֊ի ահաւոր ա փաթեթից։

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)