էսօր տաքսի եմ տեսել, որի վրայ գրուած էր ոչ թէ ռուսերէն «իմ կեանքը, իմ մեքենան, իմ կանոնները», այլ հայերէն՝ «խնդում ենք պահպանել (թէ ինչ) երթեւեկութեան կանոնները»։

ու ես նէնց զարմացայ, որ տաքսիի վրայ տէնց ա գրած։ շատ չեմ քշել էդ տաքսիի կողքով, որ տեսնեմ, ոնց ա իրան պահում, բայց ամէն դէպքում մենեջմենթի վերաբերմունքը ողջունելի ա։

ու դէ տաքսի սերուիսի անունը՝ Ռեգալ էր, լատինատառ էր գրուած՝ Regal, չգիտեմ ինչ ա նշանակում։ տէնց։

#տաքսի #երեւան #առօրեայ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

— էրեխէք, ուրեմն էդ մոնթէ֊կառլոյում ուբեր չկայ։ — ջիջի կանչէիր։ — պատկերացնո՞ւմ ես անկեան հետեւից տենց օպէլ աստրա է գալիս։ — այնտեղ օպէլ աստրա չի մտնի, թունելները ցածր են, մենակ ֆերարիներն ու լոմբարջինիներն են մտնում։

#մոնթէ֊կառլո #ջիջի #տաքսի #քաղաք #զրոյց

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

պարզւում է, Ամոս Օզը նաեւ ստեղծել է նոր հեբրայերէն բառեր՝ օրինակ իրենք հիմա ասում են «מונית» (մոնիտ), «տաքսի» ասելու փոխարէն։

Տաքսիստին խնդրեցի տանի Արշակունեաց։ Քիչ անց ասաց․

— Արշակունեացն առաջ կոչւում էր Օրջոնիկիձէ֊ի պողոտայ։ — Յիշում եմ,— ասացի, իսկ նա երեւի չհաւատաց։ Ապա աւելացրի՝ Տիգրան Մեծը՝ Հոկտեմբերեան։ — Հոկտեմբերի,— ասաց նա,— իսկ Բագրատունեացը՝ Թամանցիների։ — Կողբացին՝ Տէր֊Գաբրիելեան։ — Փարպեցու փողոցը՝ Ղուկաս Ղուկասեանի։ — Հա՞, դա չէի յիշում։ — Գարեգին Նժդէհ֊ի փողոցը՝ Կալինինի էր,— ասաց։ — Այո, այո։ Իսկ հրապարակը՝ Սպանդարեանի։ — Հա, Գարեգին Նժդէհի հրապարակում Սպանդարեանն է,— ծիծաղեց,— բոլորը մտածում են թէ Նժդէհն է կանգնած։ — Այո, կոմունիստները ամենավերջում հասցրին իր արձանը դնել, չեմ հասկանում, ինչու այդպէս էլ չհանեցինք։ — Որովհետեւ լաւն էր, իրեն խփել էին։ — Հա՞։ — Հա, նա էլ, Խանջեանն էլ, Մեասնիկեանն էլ, խփել էին։ Լաւերին խփում էին։

#երեւան #պատմութիւն #զրոյց #կոմունիզմ #սովետ #ազատութիւն #տաքսի #քաղաք #փողոց #

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

սիրում եմ տաքսիստներին։ եթէ իրենք չլինէին, երեւանի փողոցներով վարելը անսպասելի խոչընդոտներով խաղ չէր լինի։

ասք գժի թուղթ ունենալու մասին

Տաքսիստ․ մի կոճկուիր, ինձ կարելի է։

Ես․ Ես սիրում եմ, ոչինչ։ Բա ի՞նչ է նշանակում՝ ինձ կարելի է։

Տաքսիստ․ ես գժի թուղթ ունեմ։

Ես․ Բա ո՞նց ես քշում դրանով։

Տաքսիստ․ ըհը, տես թուղթս։

Ու ցոյց է տալիս ինձ «ուդո», որի մէջ գրուած է՝ Հայոց ազգային բանակ՝ ՀԱԲ։

Ու ստեղ գալիս է այն պահը, երբ ես նկատում եմ իր մօտ խփած դրօշը։

photo2014.03.31_12.14.50.29

— Ես հայրենիքիս համար— ասում է— ամէն ինչ կʼանեմ։ Մարտի մէկին,— ասում է, ես գոսպիտալում էի։ Ազատ չէի։ Բայց յետոյ էլ ձերբակալեցին։ Մի տարի նստել եմ։ … Թէ չէ ես ամէն ինչ կանեմ։ Սպարապետը՝ Վազգենը ինձ գիժ էր ասում։ Նա գիտեր։ Տենց էլ կպավ անունս՝ գիժ։

ու տենց