էն օրը խօսում էինք, որ մենք սփիւռքահայերին աւելի լաւ ենք հասկանում, քան իրենք՝ մեզ։ ու էդ նրանից ա, որ մենք հայերէն աւելի լաւ գիտենք, իսկ իրենք, ի դէպ, յաճախ են ասում, թէ հայերէնը բարդ ա։

ու ջոկեցինք ինչի՝ հիմնական պատճառներն են՝

օտարալեզու (օրինակ՝ արաբալեզու) միջավայր։ ուր կինոները, թերթերը, պիտակները, միջավայրը արաբերէն ա, իսկ հայերէնը միայն տանը, ու գուցէ որպէս մի դաս յատուկ դպրոցում, այդ պատճառով արդէն հայերէնը բարդ ա։

ու իմ հասկանալով, սիրիահայերի ու լիբանանահայերի համար՝ աւելի բարդ ա, քան պարսկահայերի, որովհետեւ իրենք աւելի են ինտեգրուած լինում իրենց աւելի աշխարհիկ միջավայրերում։

միւս պատճառը՝ արեւմտահայերէն սպեցիֆիկ ա՝ էն որ լրիւ են խառնւում, գ ա, ք ա, թէ ինչ։

ու կրկին՝ պարսկահայերին աւելի հեշտ ա, իրենք խառնուելու պատճառ չունեն։

ու տէնց։

#հայերէն ոչ վերասահմանուած #սփիւռք #արեւմտահայերէն #լեզու

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

ու այդ ժպտացող լուսանկարները որպէս մեր գոյութեան փաստ կը տեղադրէինք դիմատետրի մեր էջերուն վրայ

աղբիւր

որից հետեւում ա որ ֆէյսբուքը սիրիայում բաց ա։ ինձ թուում էր որ փակ ա։

#արեւմտահայերէն #հալէպ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

«քարահունջ»֊ի հայերէն մենիւն արեւմտահայերէն էլ է։

արեւմտահայերէն քամած մածունին լապնէ (լաբնէ) են ասում։ քանի որ արաբերէն «լաբնա» նշանակում է՝ սպիտակ։ այս արմատը նաեւ կապ ունի լիբանան անուան հետ՝ դա այն քիչ արաբական երկրներից է (եթէ ոչ միակ) ուր ձիւն է գալիս։

«ինձ ոչ մէկ չի սիրում»֊ը արեւմտահայերէն կասէին՝

— ինձ ոչ մէկ է սիրում։ (: