մետրոյում ժետոն եմ առնում, բաւական երկար հերթ է, երեւանի համար, գալիս կանգնում է դիմացս, հարիւր դրամը դնում պատուհանիկի մօտ։ իրեն տալիս են ժետոն։ ես իմն եմ տալիս, ստանում եմ, յետոյ այդ տղային ասում եմ՝

— բայց ումի՞ց էիր լաւ տղայ որ այդպէս մտար։
— հմ՞։ ի՞նչ ես ասում։ — ասում եմ սիրուն չի, հերթ էր։
— տենց բաներ էլ չասես ուրիշ տեղ։
— ուրիշ տեղ դրա համար ծեծում են։
— ինչի՞ համար։
— մետրո֊ի հերթ չկանգնելու։
— ուրեմն բախտս բերել է, հա՞, որ երեւանում եմ։
— դէ, մեր բախտը չի բերել։
— ինչի՞։
— երեւանը քեզնով աւելի քիչ քաղաքակիրթ քաղաք է դառնում։
— գիտես, որ շտապում ես, ամէն ինչի էլ պատրաստ ես։

#զրոյց #ձրիակերութիւն #մետրո #երեւան

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

Շնորհակալ եմ Քեզնից սիրո համար խելացնոր

նրա համար որ ամբողջական չէ մարդ անհատը

ու աչքերի հանկարծակի մերձ ու անանուն

ձայնի համար վերջերս օտար ու հիմա ծանոթ

նրա համար որ կարճ նամակ գրելու ժամանակ չկա

ուստի գրվում են երկար

#Յան֊Տվարդովսկի

http://www.erewan.polemb.net/?document=331 Լեհական #պոեզիա ն #Երեւան ի #մետրո յում

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

Ես միամտորեն մտածում էի, որ մետրոյի գծերը կայանից կայան ուղիղ են։

Ու այս քարտեզը տեսնելուց հետո միայն հասկացա, որ Երեւանի տակը ժայռեր են, ու մետրոն հեշտ չէր կառուցել։

Փաստորեն, այն անցնում է հենց Կինո Մոսկվայի կողքով, հետո թեքվում դեպի Նալբանդյան, պտտվում, ու նոր հասնում Երիտասարդական։

Իսկ երբ ես երիտասարդ էի ու անպատկառ, եւ ծնողներիս հետ ապրում էի Սայաթ֊Նովա֊Աբովյան խաչմերուկում, ինձ միշտ թվում էր, որ գնացքը հենց մեր շենքի տակով է անցնում։

Հետաքրքիր է, ինչպես է հետո գիծը սերպանտինի պես գալարվելով հասնում Մարշալ Բաղրամյան։

Ի դեպ, այս քարտեզը ստացված է openstreetmap֊ի, եւ հիանալի leaflet գրադարանի օգնությամբ։

եւ այդպես