շոկոլադէ ռուլէտ։
#կոզմա_պրուտկով #պրուտկով #շոկոլադ #ռուլէտ #պանիր #քարֆուր #առօրեայ
շոկոլադէ ռուլէտ։
#կոզմա_պրուտկով #պրուտկով #շոկոլադ #ռուլէտ #պանիր #քարֆուր #առօրեայ
այսօր մի պահ մէկ֊մէկ ու կէս ժամ էր ֆեդերացիան տեւում, բայց ոնց որ արագացաւ։
ենթադրում եմ որ կապուած էր նրա հետ որ երէկուայ «աութէյջի» պատճառով չստացուած գործերն էին կատարւում, ու մեր սպասարկիչը (տեսնում էի) բարձր լոադի տակ էր դրանք մշակելով։
ո՞նց ենք մենք հասել վիճակից, ուր ազատ ծա֊ն որ գրում էին սի֊ով, խնայում ա պրոցեսորի ամէն քայլն ու երբ հնարաւոր ա՝ յիշողութեան ամէն բայթը, այս վիճակին, երբ ծրագրակազմի զգալի մասը ծանր ա ու բարադի։
երեւի, մասնաւորապէս լեզուի, տեքնոլոգիայի հարց ա, բայց լեզուն ընտրում եւ օգտագործում են մարդիկ։
#տեք #մարդիկ
քանի որ նախկին գրառմանս մեկնաբանութիւնը չի ֆեդերացւում, այսպէս փակցնեմ՝
@{kamee@vostain.net} լրիւ համամիտ եմ։ ի դէպ թուղթը չէի նկատել, շնորհակալութիւն յղուելու համար, շատ հետաքրքիր էր։
պարզապէս լրացումներ ունեմ ասածիդ։ այո, ազատ զլմ՝ չենք ունեցել, ու շարունակում ենք չունենալ՝ մեդիան հիմնականում վերայսկւում էր իշխանութեան, իսկ այսօր վերայսկւում ա ռեակցիոն ուժերի կողմից։
համեմատելի մեդիա ռեսուրս՝ որ տարածւում էր նաեւ աւելի ազատ ու ոչ աւանդական հարթակներ ինչպիսին են սոցիալական մեդիա կոչուածը, ոչ մի ընդդիմադիր ուժ չունէր։ եւ այնքան լսուած չէր երբեք։
սակայն նոյնիսկ ազատ մեդիայի առկայութեան դէպքում (որը իթ իննսունականների վերջում կար), պէտք ա նշեմ, որ շատ բարդ ա ուզել լսել, հաւատալ, սատարել, կամ երկրպագել մի քաղաքական ուժի, որ խօսում ա շօշափելի զիջումների մասին։ ու սա մեզ սպեցիֆիկ իրավիճակ ա։ մենք եւ թոյլ ու փոքր ենք, եւ մեր հարեւանները անհամաչափ մեծ եւ ուժեղ։
լտպ֊ն էն քչերից ա որ թրենդը ջոկել ա՝ մեծ ու հզօր եւ առնուազն ոչ բարեկամական տրամադրուած խաղացողների պարագայում, թոյլի կորուստն անխուսափելի ա, հարցն այն ա, կարողանո՞ւմ ես դուրս գալ նուազագոյն կորուստներով թէ չէ։ այդ համար պէտք ա ինքնուրոյն հրաժարուել ունեցածից, որ ապագայում աւելի շատ չկորցնես։
դա շատ բարդ ա հասկանալ։ շատ բարդ ա ընդունել որ պէտք ա ինքդ ձեռքդ կտրես, որ ոտքերդ էլ չկոտրեն։ ու մարդու որ այդպէս ա ասում, շատ հեշտ ա ընկալել չկամեցող։
եւ կամենալ չկամենալու դիսկուրսն ա լինում տարածուած հանրութեան մէջ։ պրո֊հհկ֊ական բլոգերներից մէկի մականունը նոյնիսկ յղում էր այդ կամեցող լինելուն։
այսօր էլ, աւաղ, խօսակցութիւնները որ ինձ հասնում են այն մասին են՝ արդե՞օք նիկոլը կամեցող ա, ուզո՞ւմ ա հայաստանի պայմանական լաւը, թէ՞ կամեցող չի, իր դերակատարութիւնը համարում ա «դաւաճանութիւն» անելը։
աւաղ ես շատ քիչ եմ լսում քննադատութիւն, որ նման ա քո ասածներին, թաթուլի, կամ լտպ֊ի, օրինակ։ իթ այսօր էլ՝ ռք֊ին աւելի շատ են լսում, քան լտպ֊ին։
եւ մենք բացի նրանից որ թոյլ ենք՝ պատրաստ չենք։ այ սա ա իմ առանցքային գիծը՝ մենք պատրաստ չենք փորձութիւններին։ նոյնիսկ լաւ սովորող երրորդ դասարանի աշակերտին չես կարող համալսարանի երկրորդ կուրսի մաթէմի խնդիր տալ։ ու ես չեմ մեղադրում, ես հասկանում եմ։
ես տեսնում եմ ես ով եմ ու դու ով ես։ ու իմ ծանօթներն ով են։ ես կարդում եմ իւթիւբի մեկնաբանութիւններ եւ ծանօթանում եմ ժողովրդի հետ։ ես գիտեմ որ ինձնից պահանջուել ա էսքան տարի ու էսքան ջանք, սա ու սա սկսել հասկանալու համար։ գոնէ մասնագիտութեան մէջ։ ու ես հասկանում եմ որ պարտադիր չի ծախսել քսան տարի այդ համար, կարելի էր դա իմանալ ու հասկանալ քսան տարեկանում։ բայց ես չունէի այդ հնարաւորութիւնը։ ես նայում եմ ընկերոջս, հիանում եմ, որ կպած աշխատում ա իր վրայ, ուրախանում եմ տեսնելով ինչքան ա աճել, բայց տխրում եմ հասկանալով որ մենք՝ եւ նա եւ ես, ձեւ չունէինք աւելի շուտ հասած լինելու նրան, ինչ այսօր ա։ ու այնպէս չի որ այսօր հասածը մի առանձնապէս մեծ բան ա՝ ես գիտեմ որ ինձ նոյնիսկ միշտ չի յաջողւում պատկերացնել ինչքան աճելու տեղ կայ։
նման բան կարելի ա ասել եւ հանրութեան մասին։ մենք չունէինք հարուստ ծնողներ որ մեզ սիրէին, մենք առհասարակ ծնողներ չունէինք, ու մեր չեղած ծնողները մեզ չեն ուղարկել լաւ համալսարան, չեն վճարել մեզ համար, ու չեն ասել՝ դու միայն սովորի, յանկարծ չմտածես աշխատելու մասին։ մեզ իրենք չեն բացատրել, որ եթէ յանկարծ ձեռքդ փող ա ընկնում, պէտք չի անմիջապէս ծախսել անորակ օղի առնելու վրայ։
փոխարէնը մեզ տշել են թաղի մեծ ու հարուստ գողականները՝ զի մեր թաղում էդպէս ա։ էն թաղը չի ուր ձրի կը կերակրեն ու հին մակբուքը կը տան փողոցում ապրողին։
Պատասխանատուութեան իր բաժինն ունի նաև, այսպէս կոչուած, ազգի վերնախաւը՝ էլիտան․ այն է՝ մտաւորականութեան, քաղաքագէտների, վերլուծաբանների, լրագրողների, ակադեմիական գիտնականների, բուհական պրոֆեսուրայի ճնշող մեծամասնութիւնը և Սփիւռքի գրեթէ բոլոր ազգային կառոյցների առաջնորդները։ Մի խօսքով՝ ողջ այն ուժերը, որոնք հայդատականութիւնը, պահանջատիրութիւնը և ոչմիթիզականութիւնը դարձրել էին հայութեան ազգային դաւանանքը, ընդ որում, նոյնքան անքննելի, որքան Աստուածաշունչը։
Պատկերաւոր ասած՝ թուարկածս բոլոր ուժերը, Նիկոլ Փաշինեանի եզրափակիչ դերակատարութեամբ, փայլուն կերպով իրականացրին Վազգեն Սարգսեանի երկու «պատուիրանները՝ «Արիւնով նուաճուած հողը թղթով չեն յանձնում», այսինքն՝ յանձնում են աւելի մեծ արիւնով, ինչը և տեղի ունեցաւ, «Փոխզիջման կը գնանք այն ժամանակ, երբ հարկադրուած կը լինենք», իսկ հարկադրուած լուծումը ոչ այլ ինչ է, եթէ ոչ կապիտուլյացիա, ինչը նունպէս իրականութիւն դարձաւ։
լտպ
իլուրում, անի կենտրոնում եւ ազատութիւնում
ես, սակայն, հակուած չեմ ժողովրդին վերնախաւից առանձնացնելու, զի ինչպիսի ժողովուրդ ա՝ այդպիսի վերնախաւ։ վերնախաւը ժողովրդից դուրս եկած մարդիկ են, այլմոլորակայիններ չեն։
ու իշխանութիւնը սովորաբար (առաւել եւս ժողովրդավարութեան ժամանակ) խուսափում ա այնպիսի քայլեր անել, որոնց ժողովուրդը կտրականապէս դէմ ա։
#արցախ #պատերազմ #խաղաղութիւն #մէջբերում #լտպ #վերնախաւ #ժողովուրդ #ժողովրդավարութիւն
էն որ լոյսը թարթեց, շեքսպիրի հետ խօսում էինք ու նա ստեփանաւանում էր, ու իր մօտ էլ թարթեց։
երեւի հանրապետութիւնով մէկ թարթել ա։
այսօրուայ եթերը անոնռադիօյում՝ https://soundcloud.com/inkyfromthetape/2021-05-23-anonradio
#եթեր #ձայնագրութիւն #լայւ #անոնռադիօ #սեթ #միքս #լսելիք