վայ, ես ժամանակին էնն էփլբաումի հոսքը թուիթերից բերում էի spyurk.am որ հետեւեմ։
հիմա նա եկել ա դաշնեզերք։
#դաշնեզերք
վայ, ես ժամանակին էնն էփլբաումի հոսքը թուիթերից բերում էի spyurk.am որ հետեւեմ։
հիմա նա եկել ա դաշնեզերք։
#դաշնեզերք
վայ, ես ժամանակին էնն էփլբաումի հոսքը թուիթերից բերում էի spyurk.am որ հետեւեմ։
հիմա նա եկել ա դաշնեզերք։
#դաշնեզերք
երեխային առակների գիրք են ձեռք բերել, այն սկսւում ա եզոպոսի գործերով, բայց այլ հեղինակներ էլ կան։

իսկ վերջում եզրակացութիւն են գրում, չհասկացողների համար։ (:

ասում ա՝ իսկական բարեկամները ճանաչւում են վտանգի պահին։
նաեւ, իսկական չբարեկամները։
#հապկ #անվտանգութիւն #քաղաքականութիւն
երեւի «թուիթերոտ» մշակոյթում, ի տարբերութիւն «դիասպորայոտի», կարելի ա առանձնացնել հիմնական երեք կէտ՝
— գրառումն ու մեկնաբանութիւնը մի տեսակ հաւասար կարեւորութիւն ունեն։ կարելի ա մեկնաբանութիւնը տարածել ու կարելի ա այն տեսնել վերեւից, հոսքում։
— դա ներգրաւուող «ֆիչըր» ա՝ տեսնում ես մեկնաբանութիւնը հոսքի վերեւից։ եթէ մեկնաբանած լինէին երեք ամիս առաջուայ դիասպորայի գրառում, որին դու չես մասնակցել՝ չես ստանայ որ մի բան։ գուցէ տեսել ես այդ գրառումը, բայց լռելեայն դու դրանից թարմացում չես ստանայ՝ պիտի զանգակը սեղմես որ ստանաս։
— «թուիթերոտ» վիճակը նման ա ժամանակակից չաթի։ պարզապէս թարմացումները վերեւից են երեւում։ ու շղթաներ կան՝ երեւում ա ով ինչին ա պատասխանել։ սովորական չաթում դա երբեմն բարդ ա հասկանալ։
ի դէպ, եթէ լինէր հասկանալ, սովորական չաթի լոգերից կը լինէր գեներացնել թուիթերոտ վիճակի հոսքեր։ բայց երեւի պէտք չի։
#մշակոյթ #համացանց #թուիթեր #դիասպորա #մաստոդոն #տեք
երբ սկսեցի մարդկանց հետ կիսուել, ասել ինչքան եմ երազում գիւմրում ապրել, զարմացայ ստանդարտ արձագանքից։
ես չգիտէի, որ երեւանցիների մէջ էլ կայ այդ մայրաքաղաքային սնոբիզմը։ նոյնիսկ արուարձանների երեւանցիների մօտ։
հէնց այլ քաղաքի մասին լուրջ խօսում ես՝ թռնում են դէմքիդ, ասում են՝ «չէէէէ, դու չգիտես, էդ դու սէնց ու հիմա ես ասում, բա որ հիւանդանո՜ց պէտք լինի, բա դպրոցնե՜ր չկան էնտեղ» եւ նման բաներ։
ու ես մտածեցի՝ երեւի սփիւռքահայերն էլ, երբ հաւաքւում են, ու մէկը փորձում ա խօսք գցել որ միտք ունի հայաստան տեղափոխուելու, իրեն նման բաներ են ասում՝ «չէէէէ, դու չգիտեեեես, էնտեղ սա չկայ, նա չկայ», ասենք ինչպէս մոսկուացիներն են բողոքում որ մեր ուտելու տեղերում ինչ֊որ բաներ չկան։
ու ես հա մտածում եմ՝ բայց մենք ապրում ենք չէ՞։
ինձ վաղուց կանչել էին մատրիքսի ինչ֊որ հայաստանի վերաբերեալ չաթ։ էնտեղ հիմնականում սփիւռքահայեր են, ու անգլերէն մտորում են, խորհում են հայաստանի մասին։
ու ես չգիտեմ, իրենց հետ ի՞նչ խօսել։ չկայ խօսելու բան։
միայն մի բան ունէի ասելու, վերջերս մտայ, վերջապէս, եւ գրեցի՝ մարդիկ, ի՞նչ էք ստեղ գրում։ ուզո՞ւմ էք ռեալ օգուտ տալ՝ եկէք ստեղ ապրէք, հաց առէք խանութից։ դա կը լինի ձեր լուման։ էն ա, պարզուեց հարիւր հազար մարդ էլ չեկաւ՝ հնա֊ն բարձրացաւ։ բա որ մի միլիո՞ն գար։ կամ չգնար։
ու զգացի որ կասեն՝ բա ո՞նց էնտեղ ապրել։ ասացի՝ մենք մի ձեւ ապրում ենք չէ՞։ դէ դուք էլ մի ձեւ չէք մեռնի։ կը դիմանաք։ ուրիշ ասելիք չունեմ։
ու գնացի։
ու յետոյ երբ կպայ, կարդացի որ մէկը լայքել ա, ու գրել ա որ դէ չէ, էդ իր համար շատ ա, ինքը կը մնայ եւ կը պայքարի իր այլ հայրենիքի համար։
ինչեւէ։
#երեւան #մայրաքաղաք #սփիւռք #անկապ
էսօր մտածում էի դեմիրճեան փողոցի մասին, ու որ շատ քիչ են մեր քաղաքում այդ տեսակ փողոցները։
ու յետոյ հասկացայ, չէ՞ որ ես արդէն գիտեմ, որ կան փողոցներ՝ streets, ու կան roads, ու կան stroads։
ու ես հասկացայ որ երեւանի խնդիրներից ա՝ մենք չունենք փողոցներ՝ streets։
օրինակ, կառուցել են սարալանջի, ամերիկեանի, կասկադի արանքում մի թաղամաս։ ե՞ւ։ այնտեղ չկայ լոկ մի փողոց։
գոնէ ձեւի համար։
չկայ։
կայ ինչ֊որ չոլ, ու ինչ֊որ շէնքեր։
եւ խնդիրն այն ա որ այո, կենտրոնից բացի, փողոցներ գրեթէ չկան։ կայ մամիկոնեանցի մի մասը, որ ոչնչոտ ա, ու նման ա փողոցի։
ու երեւի վերջ։
#երեւան #փողոց #քաղաք
երբ էդ մարդը քիչ ա երկրորդ գիծ ա կայանել, դա փողոցի դիմացի կէսի երկրորդ գի՛ծն ա։
#քաղաք #վարորդ #ճանապարհ #փողոց