մի տղայ կայ, ալգորիթմներ ա գրում։
ու չի ջոկում ինչ ա նշանակում աբստրակցիա, ինչի համար վերացարկման շերտեր ունենալ, ուր ամէն մի շերտում իր գործն ա արւում։
#ծրագրաւորում
մի տղայ կայ, ալգորիթմներ ա գրում։
ու չի ջոկում ինչ ա նշանակում աբստրակցիա, ինչի համար վերացարկման շերտեր ունենալ, ուր ամէն մի շերտում իր գործն ա արւում։
#ծրագրաւորում
անկապ գրառում արի, բայց չեմ ջնջի։ ինչ արել արել եմ։ ու նորմալ ա։
շտեֆան բոձինին մի անգամ հարցրել են, թէ ի՞նչ ա մտածում, որ էսօր էլեկտրոնայինի մէջ շատ անորակ ու պոպսա գործեր կան։ ասաց՝ դէ ես էլ եմ հանրամատչելի բաներ անում, իսկ եթէ ձեզ նեղում ա՝ դա նեղուելու բան չի, հակառակը՝ շատ լաւ հնարաւորութիւն ա տալիս լինել այլ, անել այլ գործեր։
շիմոն պերեզի հոլովակում իրեն ասում են՝ բայց ստեղ բան չկայ, ու նա հակադարձում ա՝ երբ բան չկայ, կարող ես անել ամէն ինչ։
ու երրբեմն ես մտածում եմ՝ լաւ ա, մոդուլները եկան սի պլիւս պլիւս, մի քիչ բզբզամ։ ու նէնց եմ ուզում հաւանեմ էդ լեզուն։ բայց յետոյ էլի չի ստացւում, չի կպնում ինձ։ ու տէնց, ժամանակ առ ժամանակ տարբեր բաներ փորձում եմ։ երէկ լիսպ էի բզբզում, ու հաճելի էր, պէտք ա ասել։ գիմփի սկրիպտիկ գրեցի։ տիգրանի հանած լուտերը ինչ֊որ կապտացնում են նկարները, ասում ա, կարծես, որ կոսենկոյի դեհանսերի դէպքում էլ ա տէնց։ բայց դէ շատ են կապտում։ էն օրը խօսում էի սոնայի հետ, ասաց՝ ցիանի սաթուրէյշնը նուազեցրու, ու սովորեցրեց՝ ինչպէս։ այ դա աւտոմատացնելու համար փոքրիկ լիսպի սկրիպտիկ սարքեցի ու հիմա բաթչ ձեւով կարող եմ փոխել նկարները կրկին։
բայց շեղուեցի, քանի որ սա այնքան էլ լուրջ բլոգ չի, այլ սոցիալական ցա՞նց, թոյլ տուեցի անկապ բանից էլ պատմել։
հա, ասածս այն ա, որ ուզում եմ հաւանել լիքը բան, բայց ոչ միշտ ա ստացւում։ ու հաւանելը էնքա՛ն յաճելի ա։ նէ՛նց հանգիստ ու երջանիկ կարելի ա ապրել։ բայց երբ չես հաւանում՝ իսկապէս հնարաւորութիւն ա ստեղծել քոնը, ստեղծել այլը, ու ապրել էդ ձեւ։ #այլընտրանք
էսօր յիշեցի (որովհետեւ մտածելու ժամանակ ունէի) մի դէպք, երբ մեր գործի տեղից մէկի ծնողներից մէկն էր մահացել։ ես գիտէի, որովհետեւ իրեն անձամբ գիտէի, ու երեւացի իր շուրջ այդ օրերին, իհարկէ օգտակար չեմ եղել, բայց այդ մասին չի տեքստը։
այլ այն մասին ա, որ դրանից որոշ ժամանակ անց լուրը հասաւ մեր թիմ, ու բոլորը զարմանում էին, թէ ինչի չգիտէին, ու ինչի չի եղել HR֊ի նամակ այդ մասին։ այդպիսի «իւենթների» մասին միշտ լինում ա HR֊ի նամակ։
ու ես ասացի՝ դէ HR֊ին չի ասել։ ու շեֆս ասաց՝ հա, HR֊ին չի ասել՝ բայց չէ՞ որ նա մենեջեր ունի, որ կարող էր դա անել։
ու ես էն օրը զգացի որ ինձ դուր չի գալիս իր ասածը, բայց զբաղ էի այլ մտքերով, իսկ էսօր լրիւ գիտակցեցի, թէ ինչով։
հարցն այն ա, որքա՞ն փրիւասի մենք ունենք աշխատավայրում։ գերմանիայում օրէնքով սահմանուած ա, որ ոչ մէկ, նոյնիսկ մենեջերդ չգիտի, դու արձակուրդ ես, թէ՞ հիւանդանոցում ես։ դու պարզապէս յայտնում ես որ բացակայ ես էսքան օր՝ ու վերջ։
դու կարող ես, իհարկէ ասել գործընկերներիդ, կամ գալուց յետոյ կիսուել ջրի տակ նկարած կրիաների նկարներով, բայց դա քո գործն ա։ օրէնքով իրենց ոչ մի տեղեկատւութիւն լռելեայն չի հասնում։
ու մարդը զբաղ էր թաղումով, թէ էւերեստ էր բարձրանում՝ լռելեայն չպէտք ա լինի գործընկերներին հասանելի տեղեկատւութիւն։ կուզի՝ կը կիսուի, չի ուզի՝ չի կիսուի։
ես օրինակ չէի ուզի։ ես չեմ ուզում իմ թիմից որեւէ մէկը իմ մասին գործից դուրս որեւէ բան իմանայ։ իսկ դո՞ւք։
ու տէնց։
#գաղտնիութիւն #օրէնք #աշխատանք #տեղեկատւութիւն
այստեղ ասում ա՝
For some time, I held an opinion that images, or my images in particular, should be able to convey the message I intend to send to the viewer, even if the message is to ask questions about what is portrayed or what the story is behind the photograph.
ու էդպէս յաճախ մարդիկ շատ դատող են նրանց հանդէպ, ով այլ դրդապատճառներ ունի լուսանկարելու, ասենք, քան իրենք։ ու դա կոտրում ա սկսնակների։
And generally, I have come across a similar view in camera clubs, where appeasing to judges is more important than straying away from the norm and creating something different
ինձ կոնկրետ մի ֆոտո դասընթաց մի քանի տարի հետ էր գցել։ ամէնը, ինչ ես սիրում էի անել՝ ահաւոր դուր չէր գալիս իմ դասատուին։ ու քանի որ նա ինձ համար համ հեղինակութիւն էր, համ հաւէս շփուելու մարդ, ես համոզուած էի, որ «լաւ» նկարներ չեմ անում։
դա նաեւ արուեստից թոյլ բեքգրաունդ ունենալու պատճառով էր։ չնայած, կարծես թէ հետաքրքրւում, էի ու կարծես թէ լրիւ անգրագէտ չէի, բայց մէկ ա լիքը բան չէի հասկանում։
ու նաեւ նրանից էր, որ լիբերալ ուղերձը՝ լինելու դու, ոնց կաս, բարդ էր ինձ հասնում։ բայց կարո՞ղ ա ես դեբիլ եմ։ բայց ես տեսնում եմ չէ՞, նրան, որ համոզուած ա, որ նիւտոնի օրէնքը սխալ ա, ու ես գիտեմ որ նա չի ջոկում։ ես գիտեմ, չէ՞, որ մարդիկ կան, տափակ երկրին են հաւատում։ ես ի՞նչ իմանամ, որ ես իրենցից տարբեր եմ, որ ես ինչ֊որ սխալ չեմ անում։
ինչեւէ, շարունակեմ կարդալ։ #լուսանկարչութիւն #ֆոտո #արուեստ #յօդուած
@{ fstoppers (unofficial) ; fstoppers@spyurk.am} 12/16/2019, 10:03:36 PM
Do Pictures Always Need to Speak a Thousand Words?
#fstoppersoriginals posted by pod_feeder_v2
երբ փնտրում ես բանանաֆոն, գալիս ա ոմն Րաֆֆու բանանաֆոն ալբոմը։ #երաժշտութիւն #մեծ_հայեր #բանանաֆոն #րաֆֆի #երաժշտութիւն #փաստօրէն
