լամբադա կամրջի մօտ շէնքերից մէկի կտուրին ծածանւում էր այս դրօշը։ երեւի ինչ֊որ ռուսական կազմակերպութեան ա պատկանում շէնքը։ կարծես նախկինում, ութսունականներին, այնտեղ սովէտական զօրամաս էր։
#դրօշ #քաղաք #երեւան
լամբադա կամրջի մօտ շէնքերից մէկի կտուրին ծածանւում էր այս դրօշը։ երեւի ինչ֊որ ռուսական կազմակերպութեան ա պատկանում շէնքը։ կարծես նախկինում, ութսունականներին, այնտեղ սովէտական զօրամաս էր։
#դրօշ #քաղաք #երեւան
մտածում եմ, որ մեքենան կամ հեռախօսը չեն կարողանում լինել ինքնարտայայտման, քեզ նկարագրելու միջոց։
մենք կարողանում ենք ինքնարտայայտուել շորերով։ կարողանում ենք, որովհետեւ շորերը լինում են տարբեր֊տարբեր դիզայնի, ֆիրմաների, ոճերի, ու կարելի ա լիքը բան համադրել լիքը այլ բանի հետ։ կարելի ա պատուիրել համացանցից, գտնել հին շորեր, ու ամենակարեւորը՝ կարելի ա կարել ուզածդ շորերը։
կարելի ա ինքնարտայայտուել ուրոյն աւատար[ներ] սարքելով։
բայց մեքենաների մակնիշները շուկայում սահմանափակ են, ինչպէս եւ հեռախօսները։
ինչպէս եւ քաղաքական կուսակցութիւնները։
ու հա, դու լիքը բանի հետ համամիտ չես հակ֊ում, բայց հակ֊ից ես։ կամ համամիտ չես քպ֊ում, բայց քպ֊ից ես։ կամ եթէ նայում ես ամն հանրապետականների քաղաքական կոմպասի արդիւնքները՝ ահագին սփռուած են (դեմոկրատներն աւելի մօտ են իրար, բայց էլի տարբեր են)։
ու քո մասին չի լինի կարծիք կազմել զուտ որովհետեւ դու ամն֊ում հանրապետական ես, կամ որովհետեւ էսինչ մեքենան ես քշում։
ես ինչի՞ եմ սա գրում, որովհետեւ իթ լիքը մարդ չի ջոկել, որ մեքենան ինքնարտայայտման վատ միջոց ա։ ու շատ են մտահոգուած իրենց մեքենայով, կամ թէ ում մօտ ինչ հեռախօս ա։ էդ մարդուն չի արտայայտում։
ու ինձ թւում ա, գոնէ մեքենան, քուլ ա, երբ ամենադախ, աննկատ մեքենան ա։ երբ համարը մեքենայի ջեներիկ ա, հեշտ հիշուող չի։ երբ ոչ մէկ վատ չի զգայ որ դու քուլ մեքենայով ես, իսկ նա՝ չէ։ այդ առումով մի պայթած հոնդա, կամ պաջերօ քշելն ա հաւէս։ զի մեքենան թանկ բան կարող ա լինել, ու տէնց թանկ բաներ չես ուզում «բռնել», կամ «հագնել»։
առանց թանկի էլ կարող ես ինքնարտայայտուել, բայց երեւի ոչ մեքենայով։
չգիտեմ, արդեօք կարողացայ լաւ ձեւակերպել մտքումս եղածը։ բայց էլ ժամանակ չուենմ, թռայ։
#անկապ #ինքնարտայայտում #իրեր #մեքենայ #հեռախօս #հագուստ #մարդիկ
ահ էս վանաձորցիները, մէկը մեքենան ա հէնց խաչմերուկի մօտ կայանել, որ չես կարողանում ճիշտ գծից թեքուել, էն մէկն էլ ոսկորը կրծեց, կրծեց, թողեց մաթյի մէջտեղում, գնաց։
ընդհանրացնում եմ։ (:
էն օրն էլ գիշերը «սաս» էինք մտել, ես մի պահ էն շարքին մօտեցայ, ուր դրամարկղն ա, յետոյ այլ բան յիշեցի հեռանում էի։ իսկ դրամարկղի մօտ ինչ֊որ մարդ էր կանգնած, որ մտածեց, որ ես, երեւի իրանից վախեցայ, զի ինքն էդպիսի, դէ, տեսք ունէր։
ու նա իրան վատ զգաց, որ ես գնացի, մտածեց իր կողքը ինձ ապահով չեմ զգում, ենթադրում եմ։ ու սկսեց ասել, թէ հա, ստեղ ա, արի, աւարտում եմ։
ու ես մտածեցի, որ ապա նա գիտի որ նա «վախելու» տեսք ունի։
ու դա փոփոխութիւն ա։
#երեւան #քաղաք #անկապ #մարդիկ #մշակոյթ
մեզ պէս մարդիկ յաճախ ընկալւում են, որպէս հեռախօսի մէջ մտնող։
որովհետեւ երբ պէտք ա լինենք ինչ֊որ մարդկանց մէջ, ում մէջ իրականում չպէտք ա լինէինք՝ մտնում ենք հեռախօսի մէջ։ փորձում ենք կապի մէջ լինել նրանց հետ, ում հետ պէտք ա լինէինք։
ու մեզ այդ համար չեն սիրում։ դէ ինձ չի վերաբերում, ես չեմ շփւում նրանց հետ ում հետ չպէտք ա շփուէի։ երեւի միայն աշխատանքի վայրում։ որը, հիմա հասկանում եմ, բանակի պէս տեղ ա՝ էդ մարդկանց ես հանդիպում, ում չես ուզում հանդիպել։
ինչեւէ։ բայց դա ես կը նկարագրէի որպէս մարգինալացուած վիճակ։ մենք սովոր ենք, որ մենք ենք մարգինալացուած։
վաչագանը շատ ինկլիւզիւ էր գտնուել ու բերեց իր ռոստովցի եղբօրը։ շատ լաւ արեց, իրականում, շատ վեհ։
ու հետաքրքիրն էն ա որ մեր բոլոր «վեհ» զրոյցներին նա չէր մասնակցում, ականջակալներով իր ռաբիսն էր լսում, ու մտած էր հեռախօսի մէջ։
ու ես հասկացայ, որ միայն մենք չէ, որ կարող ա մարգինալացուած լինենք։
#անկապ #մարգինալացում #ռաբիս #համացանց #մարդիկ
ֆրինէթի ժամանակներում, կարգիչս ունէր այսպէս կոչուած «սոֆթ» մոդէմ, որի գործառոյթների զգալի մասը իրականացւում էր ծրագրակազմով, ոչ թէ «երկաթով»։ ու երբ «ուինդոուս էքսփլորերի» սքրոլ բառից բռնում էի, քաշում էի, կարգչի ռեսուրսները չէին հերիքում, անջատւում էր կապը։
դրա պատճառով (նաեւ նրա պատճառով որ պէտք էր հեռախօսի գիծն ազատ պահել ծնողների համար), ես աշխատում էի՝ ինչ֊որ ծրագրիկներ էի փորձում գրել, կամ կայքիկներ պատրաստել, անցանց, միաժամանակ կապի մէջ չէի։
ու դա ինձ ահագին չշեղուած էր պահում։
էս քանի օրը ես անցանց եմ, զի գործի չեմ՝ պահանջ չկայ։ ստեփանաւանում դէ կարիք էլ չունէի, ում հետ ուզում էի շփուել՝ շուրջն էին։ իսկ երեւանում, այսօր, որ գործի չեմ, էնքա՛ն յաճելի ա որ չպէտք ա կպած լինեմ ցանցին՝ երբ կը լինեմ վայֆայ տիրոյթում՝ կը լինեմ, չէ՝ չէ։
ու նաեւ յաճելի ա որովհետեւ «իրանք» չգիտեն ես այս պահին ուր եմ։ կամ ես չէ՝ էս եսիմում անունով քարտը, որ իմ վայֆայ ռաութերի մէջ ա։
ու տէնց։
#անկապ #անցանց
այս պահին, ինչպէս սովորեցնել համակարգչին խաղալ 2048՝
https://www.youtube.com/watch?v=deOz5He7zYI
#2048 #խաղ