թութի հրաւէրով կիսուելու #տրամադրութիւն
էս վերջին թարմացումից յետոյ կարծես էլ չի եղել, որ սպասարկիչը լոադի տակ լինի։ ինձ թւում ա մաստոդոնն էր չափից շատ յիշողութիւն ուտում։
երէկ հաւաքին մի աղջիկ տեսայ, նա ընկեր ունի քանի տարի ա, ու ես իրան շատ հեռուից հեռու գիտեմ ու շատ գրաւիչ ու լաւիկն ա ինձ թւում։ չէ էդ թոյլ ա ասուած։
էն մի քանի, երեւի երե՞ք, աղջիկներից ա, որոնց ուղեղս էդքան ուժեղ արձագանքում ա։ յիշում եմ, տարիներ առաջ ընկերուհուս հետ աչաջուրում էի, նա էլ՝ իր ընկերոջ հետ, ես տենց հա իր վրայ շեղւում էի, ու վերջը ինչ֊որ բաներ կոտրեցի, աղմկեցի, գցեցի, ընկերուհիս էլ մեկնաբանեց՝ թէ բա տենց ա լինում որ աղջիկների վրայ ես շեղւում։
տենց երէկ մօտեցայ իրեն, ու զգացի որ եթէ սովորաբար նորմալ կարողանում եմ զրոյց բացել, ստեղ չեմ կարողանում, կախում ա, բան չես կարողանում ասել։ ոնց որ դեռահաս լինես։ ու մենք յետոյ միասին գնացինք, ու զբօսնեցինք, ու նա շատ յուզիչ էր, ու շատ հեշտ էր շփւում հետս, ու տարբեր բաներ էր պատմում, իսկ ես նայում էի իր վրայ ու կէսը չէի հասկանում, որովհետեւ պատկերն ու ձայնը լողում էին, ու ես նայում էի իր աչքերի մէջ, ու գիտէք, էդ լաւ էլիի երգը աչքերի մասին ոչինչ ա, ոչ մի ձեւ կապ չունի ու չի արտայայտում ինչ կարող ես զգալ որոշ աչքերից։
ու երեւի տենց աղջկայ հետ ա «պէտք» լինել, ով էդքան կախում ա, էն երեքից մէկն ա, ու ում ուղեղդ էդ չափ արձագանքում ա, որովհետեւ այլապէս աւելի լաւ ա իրենց չտեսնես, ու իրենց գոյութեան մասին չիմանաս, ու խնդիրն էլ այն ա, որ հա, կարող ա շատ լաւ աղջիկ ա, շատ յուզիչ ու բարի, ու ի դէպ, յուզիչը շատ կարեւոր ա, արդեօք ուղեղդ յուզւում ա, երբ ընկալում ա իրեն, իր յոյզերն, իր պատմածները (պատմածներն արդէն այլ մակարդակ ա, աւելի բարձր), ու հարց ա, ինչքանո՞վ լաւ կարող էք բարձր մակարդակում լեզու գտնել, իրար հասկանալ, ինչքանո՞վ կարող ես այդ շփումից բաւարարուած լինել լոնգ թերմ, ու եթէ դա էլ լինի՝ էդ ֆանտաստիկա ա, ու երեւի տենց մարդիկ գրեթէ չկան, որ իրենց բախտն էդքան բերի։
ու տենց վերջում նա նստեց աւտոբուս ու գնաց, իսկ ես գրեթէ 20.000 երէկ քայլել եմ։ ու էդ շատ օգտակար ա նաեւ քո երաժշտական կոլեկցիան լաւ իմանալու համար։ #աղջիկ #յարաբերութիւններ #քաղաք
հասկանում եմ, որ աւելի լաւ ա սաունդքլաուդին փող տալ, քան իւթիւբին փող չտալ։ հասկանում ես որտեղից ա այս կայքը փող աշխատում, որն ա իրենց մոդելը։
միւս կողմից, իրականում, ես ստիպուած եմ լինել սաունդքլաուդում, քանի որ մարդիկ չունեն ապակենտրոն ինտերնետում ապրելու կուլտուրա։
ես կը լցնէի աուդիոներս իմ սերուերի վրայ ու կը տայի աուդիո ռսս, իսկ մարդիկ ինչ ընթերցիչով կուզէին կը նայէին, ու գուցէ ունենային այո, տենց սիրուն աուդիո ռսս֊ների ընթերցիչ, որը ձայնային ալիք էր նկարելու։
բայց համայնքը սաունդքլաուդում ա, ու եթէ դու ուզում ես «լինել», ապա պէտք ա լինես այնտեղ։
իսկ այն որ իրենք ծառայութեան համար փող են վերցնում՝ հասկանում եմ։ ճիշտ ա, ինձ էդ ծառայութիւնը պէտք չի իրենց ձայնային ալիքի պատճառով, այլ զուտ համայնքի, բայց դա այլ հարց ա։
#ամպ #սաունդքլաուդ #ինտերնետ #համացանց
վերցրի վեց դըն, մտածեցի գնամ #մերժիրսերժին միջոցառմանը, տեսնեմ լաւ նկար կարողանո՞ւմ եմ բռնել, ու քայլելիս զգացի, որ ես չեմ կարողանում թուանշային խցիկով։ թուանշային վերցրի, քանի որ ակտուալ կարող ա լինել հէնց այսօր նկար հրապարակել առանց երեւակել֊ծրելու, ու նաեւ քանի որ իսո֊ն կարող եմ բարձրացնել ու մթութեան մէջ նկարել։
սակայն նախ ընդամէնը երեք ֆոտո արի, այն էլ յաջող չեն, ու այո, ես միջոցառումներ չեմ կարողանում նկարել այսօր, ուրիշ բաներ են հետաքրքիր, այդ այլ բաներն էի փնտրում, բայց դա էլ չի հարցը։
հարցն այն ա որ թուանշային խցիկից հետ եմ սովորել։ ես իրենով ինձ նոյնիսկ դեբիլ ես զգում։ ու հարմար չի։ ժապաւէնային մամիայովս ահաւոր հանգիստ ու հաւէս եմ զգում։ շատ ազատ եմ զգում, ու ինքնավստահ, նաեւ որ լաւ բան կարող եմ ստանալ։ իսկ քենոնով չեմ կարող։ վաղուց չեմ նկարել նաեւ։
ու գուցէ ժամանակն ա մտածելու արդե՞օք այն ինձ պէտք ա, ու մի երկու այլ ժապաւէնայի՞ն առնել։
#ֆոտո #երեւան #անկապ
որդան կարմիրի «քայլ արա»֊ն են դրել։ #երեւան #մերժիրսերժին