վերցրի վեց դըն, մտածեցի գնամ #մերժիրսերժին միջոցառմանը, տեսնեմ լաւ նկար կարողանո՞ւմ եմ բռնել, ու քայլելիս զգացի, որ ես չեմ կարողանում թուանշային խցիկով։ թուանշային վերցրի, քանի որ ակտուալ կարող ա լինել հէնց այսօր նկար հրապարակել առանց երեւակել֊ծրելու, ու նաեւ քանի որ իսո֊ն կարող եմ բարձրացնել ու մթութեան մէջ նկարել։

սակայն նախ ընդամէնը երեք ֆոտո արի, այն էլ յաջող չեն, ու այո, ես միջոցառումներ չեմ կարողանում նկարել այսօր, ուրիշ բաներ են հետաքրքիր, այդ այլ բաներն էի փնտրում, բայց դա էլ չի հարցը։

հարցն այն ա որ թուանշային խցիկից հետ եմ սովորել։ ես իրենով ինձ նոյնիսկ դեբիլ ես զգում։ ու հարմար չի։ ժապաւէնային մամիայովս ահաւոր հանգիստ ու հաւէս եմ զգում։ շատ ազատ եմ զգում, ու ինքնավստահ, նաեւ որ լաւ բան կարող եմ ստանալ։ իսկ քենոնով չեմ կարող։ վաղուց չեմ նկարել նաեւ։

ու գուցէ ժամանակն ա մտածելու արդե՞օք այն ինձ պէտք ա, ու մի երկու այլ ժապաւէնայի՞ն առնել։

#ֆոտո #երեւան #անկապ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)