ասք գժի թուղթ ունենալու մասին

Տաքսիստ․ մի կոճկուիր, ինձ կարելի է։

Ես․ Ես սիրում եմ, ոչինչ։ Բա ի՞նչ է նշանակում՝ ինձ կարելի է։

Տաքսիստ․ ես գժի թուղթ ունեմ։

Ես․ Բա ո՞նց ես քշում դրանով։

Տաքսիստ․ ըհը, տես թուղթս։

Ու ցոյց է տալիս ինձ «ուդո», որի մէջ գրուած է՝ Հայոց ազգային բանակ՝ ՀԱԲ։

Ու ստեղ գալիս է այն պահը, երբ ես նկատում եմ իր մօտ խփած դրօշը։

photo2014.03.31_12.14.50.29

— Ես հայրենիքիս համար— ասում է— ամէն ինչ կʼանեմ։ Մարտի մէկին,— ասում է, ես գոսպիտալում էի։ Ազատ չէի։ Բայց յետոյ էլ ձերբակալեցին։ Մի տարի նստել եմ։ … Թէ չէ ես ամէն ինչ կանեմ։ Սպարապետը՝ Վազգենը ինձ գիժ էր ասում։ Նա գիտեր։ Տենց էլ կպավ անունս՝ գիժ։

ու տենց

ասք գժի թուղթ ունենալու մասին՝ http://wp.me/p3ODBV-3jh

#դրօշ #հաբ #տաքսի #զրոյց #հայոց֊ազգային֊բանակ #գիժ #սպարապետ #պատմութիւն #մարտի1 #ճանապարհ #ասք #ուտենց

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)