ասք Բենքսիի կինոյի մասին

Առաջին տպավորությունս այս ֆիլմից այնպիսինն էր, որ

Բենքսին ինքը չէր սպասում նրան, ինչ ստացվեց։ Գորտակերը հարցրեց, ես ել զբաղվե՞մ, նա ասաց՝ դե զբաղվի։ Երեւի մտածեց, հո չեմ ասի, չէ, համ էլ կարող է մարդուց մի լավ բան դուրս կգա, ի՞նչ իմանաս։ Ու իր համար անսպասելի էր, որ մր․ Բրեյնուոշը կդառնա այնքան հաջողակ, այնքան լավ կվաճառի իր գործերը, որոնք ըստ էության, պարզապես աղբ են։

Այդ պատճառով ել ասվեց վերջում՝ «Բենքսի ուիլլ նեվա հելփ էնիուան թու․․․»

․․․ Սակայն, ինչ որ բան այնպես չէ։ Ու ես ուզում էի զրուցել այդ մասին։ Ու զրուցեցի։

Ու մտածեցի։

Ու

ու

Ասենք, Բրեյնուոշը բնավ միակը չէ ով Բենքսիին աշխատելուց նկարել է։ Բենքսին, Օբեյը ու բոլոր էդ կարգի տղերքը միշտ ունեն մարդիկ ովքեր իրենց նկարահանում են գործի ընթացքում։ Դա գործի ոճն է։ Դա այդպես է, հայտնի է, փաստ է։

Ու ամենակարեւոր հարցը, որ ինձ անհանգստացնում էր․ չէ՞ որ մարդիկ, ովքեր ձեռք են բերում արվեստի գործեր, ու այդքան թանկ վճարում են դրանց համար, վստահում են քննադատներին։

Իսկ ի՞նչը ստիպեց քննադատներին ոգեւորված լինել մր․ Բրեյնուոշի աղբով։

Չէ՞ որ նրանք իրենց բարի անունի մասին պիտի մտահոգված լինեն։

Ինչպե՞ս ստացվեց, որ մր․ Բրեյնուոշը այնքան հաջողությամբ այնքան փող արեց այնքան ակնհայտ փուչ լինելով։

Եթե մի քիչ խորանալ, կգտնենք Բենքսիի երաշխավորման ամբողջ տեքստը։

Մի քիչ ել խորանանք, կգտնենք՝ Օբեյինը։

Մի քիչ ել՝ ու կիմանանք, որ Օբեյը մր․ Բրեյնուոշի շոուի բացմանը դիջեյություն էր անում։

հմ՞՞՞

Ի դեպ Օբեյը Լոսում շատ հայտնի մարդ է։ Ու դեմք է համարվում։ Իր «օբեյ» գրաֆիտիները վախտին այնքան աղմուկ են արել, ու այժմ նա Կալիֆորնիայի ամենակարեւոր մարդկանցից է։

Ու նա օգնել է մր․ Բրեյնուոշին Բենքսիի հետ միասին։

«մարդ» դառնալ։ Հաջողության հասնել։ Փաստորեն՛՛՛

Այսինքն, Բենքսին բնավ դեմ չէր, որ Բրեյնուոշը, անտաղանդ լինելով, փող աշխատի։

Նույնիսկ օգնել է իրեն։ Ուրիշի փողերը հաշվողը չէ ։Ճ

Բայց ինչու՞ է օգնել։

Բենքսին առանց պատճառ ոչ մի բան չի անում։

Ոչ էլ Օբեյը։ Նրանք ուրիշ տղերք են։

Բենքսին փաստորեն կարողացել է լավ տժժալ ծաղրել արվեստագետներին, արվեստ ձեռք բերող մարդկանց։ Ցույց է տվել իրենց իսկ, որ իրենք չեն հասկանում արվեստը, ու բնականաբար՝ չեն գնահատում այն։ Որ բրենդերի հետեւից են ընկած։ Ավելի ճիշտ, այնպես ստացվեց իր էքսպերիմենտի ընթացքում։ Լինելով անհայտ անձնավորություն, նա խորհուրդ է տալիս Բրեյնուոշի գործերը ձեռք բերել։

Մի երկու խոսք ստեղ ու այնտեղ, Օբեյի դիջեյությունը, ու Լոսի գլամուր մասսան սկսում է հիմար հիմար ու թանկ թանկ աղբ ձեռք բերել։

Բրեյնուոշը հարստանում է ու նրա մտքով էլ չի անցնում, որ նա ընդամենը Բենքսիի արվեստի գործի մի մազոկն է։

Որովհետեւ այդ ամբողջ պատմությունը արդեն մեծ րեալ-թայմ, օնլայն, օֆլայն արվեստի գործ է։ Բենքսին ծաղրում է Կալիֆորնիայի արվեստագետներին ու մեծահարուստներին, այնպես, ինչպես ոչ ոք դեռ չի հաջողացրել։

Ի դեպ, իրեն շատ նման է։ Նա միշտ էլ այդպիսինն է։ Լինի դա թանգարանում թե Դիսնեյ լենդում։

Այդքան «ուրախ» չլիներ, Օբեյի պես ազատ կպտտվեր։ Օբեյին առանձնապես ձեռբաքալելու պատճառ չկա, տաս-քսան տարի առաջ խուլիգանության համար, որը ապացուցելն անհնար է։ Իսկ Բենքսիի գործերը շատ ավելի լուրջ են։ Որովհետեւ շատ ավելի ռեալ են։ Ռեալ-թայմ են։ Ու իր զգուշությունը արդարացված է՝ նա իրոք պիտի զգույշ լինի։ Իր հումորը այնքան սուր ու այնքան ուրիշ է, որ հասարակությունը դա չի հանդուրժի։

ու տենց

ասք ցանկությունները հայտնելու մասին

այնքան շատ բան եմ ուզում անել։

այնքան շատ բան եմ ուզում կարդալ։

այնքան շատ բան եմ ուզում գրել։

այնքան շատ բան եմ ուզում փորձարկել։

այնքան շատ բան եմ ուզում իրագործել։

ու կարմիր գծով թարթող նեոնային լույսով երեւում են դասախոսիս, Էդվարդ Ղազարյանի բառերը․

– работа по ночам, дорогой – это работа на износ.

մարդիկ չեն փոխվում ։Ճ

ու տենց