հանդիպում ունեմ մի տեղում, կողքի սեղանի ռուսը ասում ա՝ «քոչարեանն ու դաշնակները ռուսաստանեան ուժեր են»։
ուաու։
նոյնիսկ ռուսներն են ջոկում։ (:
#երեւան
հանդիպում ունեմ մի տեղում, կողքի սեղանի ռուսը ասում ա՝ «քոչարեանն ու դաշնակները ռուսաստանեան ուժեր են»։
ուաու։
նոյնիսկ ռուսներն են ջոկում։ (:
#երեւան
այսօր հիլթոնում քիս դոնկերսի դասախօսութիւնն էր։
ես չկարողացայ գնալ։ եւ դիտելու եմ իր այլ վիդեօներ եօթիւբում՝
https://www.youtube.com/watch?v=WnyaHoI-tGs
https://www.youtube.com/watch?v=ok8oDqummLg
https://www.youtube.com/watch?v=R5ywFNK6TXw
https://www.youtube.com/watch?v=_rKK63feSDs
#քաղաք #ճարտարապետութիւն #նախագծում #դիզայն #ուրբանիզմ #ուրբանիստիկա #քաղաքաշինութիւն #վերօգտագործում
երէկ հրանտ տէր֊աբրահամեանի զրոյցն եմ դիտել, «քո»֊ից մէկի հետ, ասում էր՝ երբ աշխարհում բոլորը ուժով են փորձում իրենց հարցերը լուծել, երբ այդպիսի ժամանակաշրջան ա՝ մենք խօսում ենք խաղաղութեան մասին։ դատապարտելով էր, էլի, խօսում։
չեմ իմանում, ի՞նչ ա մտածում՝ արդե՞օք այլընտրանք ունենք։ արդե՞օք ուժ ունենք, ու արդե՞օք պարզ չի որ ուժով չի ստացուի։ հա, ասում էր՝ չեմ տեսնում որ բանակով զբաղուեն։ ես տեսնում եմ՝ պարզապէս, իմ հասկանալով, ինչի՞, կուլտուրա՞ ունենք բանակով զբաղուելու։ ոնց կարողանում են՝ մի ձեւ զբաղւում են։
յետոյ լսեցի քանանեանին՝ ասում էր՝ պիտի զոհերի գնով մինչեւ դեկտեմբերի կէս ձգէինք, պատերազմը կանգնելու էր։ այո, ստեփանակերտը մեր ձեռքում չէր լինի, բայց եւ ռուս խաղաղապահներ բերելուց կը խուսափէինք։
ես թողնեմ էդ հարցը, որ «զոհերի գնով» ասելը հեշտ ա, առաւել եւս երբ զոհը դու չես։ հիմա ուկրաինան էլ ա շարունակում զոհերի գնով պաշտպանուել, չի յանձնւում։
բայց իմ հասկանալով՝ ստեփանակերտը ամենակարեւորն ա։ մարդիկ ապրում են քաղաքներում։ ու քաղաքներում ա տնտեսութիւնը զարգանում։ ու արցախում էլ՝ բնակելի ֆոնդը ստեփանակերտում ա։ ստեփանակերտից դուրս երեւի ամենաշատը մի քսան հազար մարդ էր ապրում։ ստեփանակերտ կորցնելը՝ նշանակում ա արցախի իրական հայաթափում։ եւ ո՞րտեղ տեղաւորել ստեփանակերտի մարդկանց։ սարերում՝ վրանների մէ՞ջ։
նաեւ, ոնց հասկանում եմ, այդ կոնֆիգուրացիայով մեծ հաւանականութեամբ, մարտունու շրջանն էլ էին գրաւելու ադրբեջանական զօրքերը։
յետոյ էլ մարդիկ ասելու էին՝ տեսէք, նոյեմբերի իննին կարող էր կանգնեցնել պատերազմը, մարտունին ու ստեփանակերտը չէինք կորցնի, բայց չարեց։ ու հա, քանանեանը ենթադրում ա որ քարուաճարը հայկական վերայսկողութեան տակ կը լինէր։ բայց քարուաճարի մասին խօսք չկայ՝ բանակցութիւնները լղիմ֊ի մասին են եղել։ քարուաճարից հայկական ուժերը ամենահայանպաստ լուծման ժամանակ մէկ ա հանւում էին։
իսկ արդե՞օք իրատեսական ա, որ այն տեղը, ուր ադրբեջանական զինուորը հիմա կանգնած ա՝ նա լքի առանց պատերազմ։ ապա արդե՞օք անհրաժեշտութիւն չէր ստեփանակերտ ադրբեջանական զինուժ չթողնելը։ էստեղ կարելի ա ասել, որ հնարաւոր էր ապագայ առեւտուր՝ քարուաճարի դիմաց կորցրած մարտունին, կամ ստեփանակերտը։ չգիտեմ։ բայց ինչքա՞ն ժամանակ անց։ արդե՞օք էլ դրանից յետոյ շատ մարդ կը մնար, որ կը վերադառնար ստեփանակերտ։
ի՞նչ էք մտածում։
ժամանակ կար, ես դայալափ էի լինում, ու իմ դրսի ծանօթներն էլ։
մենք իրար այսիքիւ֊ում կը տեսնէինք, կամ չէինք տեսնի առցանց։
իսկ յետոյ մի պահ եկաւ, իրենք, մէկը միւսի հետեւից, դարձան միշտ առցանց։ գուցէ կարգչի մօտ չէին, ու «away» էին, բայց միշտ կային։
ես հարցնում էի՝ էդ ո՞նց։ իրենք պատասխանում էին՝ «dsl», ու բացատրում որ նոյն հեռախօսի գծով, բայց էսպէս։
իսկ մեզ մօտ էն ժամանակ ինտերնետի մենաշնորհ էր։ արմէնթելին էր պատկանում, որը յունական ընկերութիւն էր։
ու… գինը լաւ չեմ յիշում, բայց եթէ չարչարուեմ կը յիշեմ։ սարսափելի գներ էին, մօտաւորապէս՝ 256 կիլոբիթը մի քանի հարիւր դոլար։
#համացանց #պատմութիւն #անկապ #մենաշնորհ
ռենդերֆորէստն ա այս էպիզոդի հովանաւորը։
իրանց գրասենեակն էլ ա «նեւեր թու սմոլ»։ (:
#ճարտարապետութիւն #ռենդերֆորէստ #երեւան #էկրանահան
չգիտեմ, կարո՞ղ էք սա կրկնել՝
https://gitlab.com/fdroid/fdroidclient/-/issues/2408
#անդրոիդ
ուզում եմ բոլորին երկու նուէր անել՝
fuji instax sq6 (զի ֆլէշը լինում ա անջատել) ու pinephone
լաւ կը լինէր pinephone pro, իհարկէ։ բայց թանկ ա։
բայց ես սովորական փայնֆոն նուիրելու փող էլ չունեմ։ (: