էրիկ կիմն ակտիւացել էր։
#էկրանահան
էրիկ կիմն ակտիւացել էր։
#էկրանահան
@{https://xn–69a.xn–99axc.xn–y9a3aq/users/varya}, @{https://xn–69a.xn–99axc.xn–y9a3aq/users/mr_an0nim}, ես սա եմ օգտագործում, բայց ոնց տեսնում եմ, արքիւացուած ա, երեւի աւելի լաւը կը գնտէք փնտրելով tab suspender յաւելումների մէջ։
բայց սա էլ լաւ աշխատում ա ինձ համար։
մատուցողը՝ ֆրոնտէնդն ա։
խոհանոցը՝ բեքենդ։
#տեք #անկապ
ռուսաստանացի։
վերջերս հետաքրքրեց երեք բառի ծագումնաբանութիւն՝
ղալաթ, մետրօ, ու սլոբոտկա։
նախ մտածեցի՝ տեսնես, ղալաթը պարսկերէ՞ն ա թէ՞ թուրքերէն։ փնտրեցի «galat»֊ը։
գտաւ ինդոնեզիերէն։
նշանակում ա՝ «error» — սխալ։
փորձեցի «ghalat»՝
ապա գտաւ «հինդի» լեզուի բառ։
հմմմ, իսկ ես մտածում էի լրիւ այլ բան։
ապա փնտրեցի նայիրիի բառարաններում՝
ասում ա՝ արաբերէն։
ու հետաքրքիր ա, մալխասեանցի բառարանը 1944 թուի, իսկապէ՞ս դասական ուղղագրութեամբ ա։
նաեւ մտածում էի՝ տեսնես, ինչո՞ւ մետրօ։
մետրօպոլիտէն՝ ենթադրեցի որ պօլիս բառից կը լինի երկրորդ մասը։ յիշեցի, որ ռուսները, կայսրութեան կենտրոնին յղելիս ասում են՝ «մետրոպոլիա»։
պարզւում ա, «մետրօ»֊ն՝ յունարէն «մայր» ա, մայր քաղաք ա, մայրաքաղաք։
կամ դրա հետ կապ ունեցողները։
ստեփանաւանում կայ «սլոբոդկա» ռեստորան, գիւմրիում՝ նման անունով թաղամաս։
պարզւում ա, «սլոբոդա»֊ն «սուոբոդա» բառի հետ կապ ունի՝ ազատութեան մասին ա։
«սլոբոդա»֊ները հատուկ կարգավիճակով թաղամասեր, գիւղեր, տարածքներ էին, ուր բնակիչները ստանում էին որոշակի արտօնութիւններ, կամ ազատուիթիւններ՝ օրինակ հարկերից, կամ ֆեոդալներից։
յաճախ քաղաքներում դրանք պետական աշխատողներ էին։ բայց կային, նման, ազատ կարգավիճակով գերմանական բնակավայրեր, զի ռուսական կայսրութեանը պէտք էին մարդիկ, եւ գերմանացիներին տրամադրում էին արտօնեալ պայմաններ, միայն թէ գային, ապրէին։
ու տէնց։
#ղալաթ #մետրօ #սլոբոդկա #սլոբոտկա #սլաբոտկա #քաղաք #ծագումնաբանութիւն #բառարան #էկրանահան #պատմութիւն
@{https://xn–69aa8bzb.xn–y9a3aq/users/tghahram}
#հեծանիւ_նորոգող
երեւանի կենտրոնում զբօսնելիս մտայ մի սիրուն շէնքի բակ։ յաճախ չի լինում, որ քեզ խցիկով տեսնելիս չխուճապեն։ այս անգամ չխուճապեցին, հպարտութեամբ պատմեցին որ թուի շէնք ա, ով էր ապրել, եւ այլն։
նոյնիսկ գրեթէ ստիպեցին նկուղը տեսնեմ՝ ու համաձայնուեմ, հաստատեմ ինչ վերջն ա։
հարցրի՝ արդէն վտանգուած չի, չէ՞ շէնքը։ ասին որ գոհ չեն, որ յեղափոխութիւնից յետոյ էլ չեն թողնում շէնքը քանդել։
բացատրեցին որ եթէ թողնէին քանդել, պոտենցիալ գնողն աւելի դրդուած կը լինէր առնել՝ զի կարող էր բարձրայարկ կառուցել։ իսկ հիմա ընդամէնը ստիպուած պիտի լինի այս երկու յարկը կարգի բերել ու մտածել ոնց ա շահոյթ ստանում։
— բայց ափսո՞ս չի էս սիրունութիւնը, էս պատմութիւնը քանդեն — հարցնում եմ։
ասում են՝
— բայց մենք էլ ենք է կուարտիրա ուզոում
իհարկէ, տունն էլ, բակն էլ անմխիթար վիճակում էին։ այդպիսի շէնքերի հետ սովորաբար այդպէս էլ լինում ա։
զի սովէտի ժամանակ համարւում էր, որ պէտք ա քանդել ու քանդելը ժամանակի հարց ա՝ իմաստ չունի փող ծախսել։ իսկ յետոյ համ մարդիկ էին սովոր որ իրենց գործը չի հետեւելը, համ փող չունէին, համ սպասում էին երբ կը ծախուիտունը, որ գնան «կուարտիրա»։
հետաքրքիր ա որ բնակիչները գիտեն որ վերջ եւ արժէքաւոր շէնք ա, ինչպէս նաեւ որ վերջ տեղ ա, բայց ապրել այս անմխիթար վիճակում չեն ուզում։
եւ ահա հարց՝ ինչի՞ ա անմխիթար։ որովհետեւ փող չեն ունեցել սարքելու։
աղքատութիւնից ա՝ շէնքից չի։
էդ շէնքը, յուսանք, կառնեն, ու չեն կարողանայ քանդել ու գերշահոյթ ապահովող բարձրայարկ կառուցել։
եւ ստիպուած կը սարքեն մի հաւէս բան՝ քոուորքինգ, օրինակ։
իսկ էս մարդիկ արդե՞օք կը կարողանան իրենց «կուարտիրա»֊ն լաւ սարքել։ երեւի չէ՝ զի իրենց աղքատութիւնը ոչ մի տեղ չի փախչի։ ու կապրեն աւելի վատ, փոխելով պայթած շէնքն ու բակը կենտրոնում, առանց բակ պայթած շէնքով՝ ծայրամասում։ փողերը չեն էլ նկատի ոնց ծախսեցին։
առաջնային խնդիրը տունը չի՝ աղքատութիւնն ա։
#աղքատութիւն #շէնք