մի անգամ ծնողներս ասացին ծնունդ կանենք քեզ, ասացին ում ուզում ես կանչիր, լիքը մարդ, միայն հայրս պայման դրեց որ աղջիկներ լինեն։ տենց, իրենք լիքը նուէրներ առան եկողների համար, ու խաղեր կազմակերպեցին, որ էդ եկողները նուէրներ շահեն։ դէ ես դա չէի ասել, պարզապէս կանչել էի։ ու մարդ չէր եկել։ ոչ մէկ։ ու յետոյ իրենք չգիտեմ ոնց մարդ էին փնտրում։

իսկ չեն եկել ոչ թէ այն պատճառով, որ չեն սիրում ինձ, այլ այն, որ երեխայ էին, վախենում էին ծնողներին ասել ինչ֊որ բան, ինձ թւում է։ կամ տուպը մոռացել էին։ չգիտեմ։ #ծնունդ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)