եթէ մարդը նկարում ա ասենք սթրիթ, նա չի նկարում հարսանիք։ ու եթէ նա նկարում ա հարսանիք, քանի որ ապրում ա հայաստանում, նա չի ուզում իր այդ գործերն առանձնապէս աչքի ընկնեն, որ մարդիկ չմտածեն, թէ նա սէնց բաներով ա զբաղւում։

բացի դրանից, նա երեւի թէ, հաճոյք չի ստանում այն գործից, որով չի ուզում իրան իմանան։

ու սա ամենակարեւորն ա։

ասենք թէ մարդու մտքով անցում ա ա պրեզի֊ի պրեզենտացիաների սայտ սարքել, ու դէ, կարող ա մտածում ա՝ հիանալի, սաղ քեարթերը կօգտագործեն ու կուրախանան։

ու կարող ա չուզի որ իր անունը երեւայ, մականուն ընտրի այդ գործի համար։

բայց միեւնոյն ա, բաւականութիւն այդ գործից ստանալը բարդ ա։ էդ պէտք ա զուտ փողի համար անես։ ու էդ, ինձ թւում ա, շատ բարդ ա։

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)