Ես հոգնեցի Ձեզ ասելով, որ սիրում եմ Ձեզ։ Դուք չէիք հասկանում և գուցե դա նրանից էր, որ բառերով չէի ասում։

Սիրելը նաև ոչինչ չանելն է։ Ոչ թե սպասելով, որ մի օր կհասկանան քեզ, քանի որ սպասելը ազատության սահմանափակում է՝ ինքդ քո, առաջին հերթին, բայց նաև նրա, ում սպասում ես։ Դուք գնում էիք, կամ գալիս էիք, կապերը խզում էիք, կամ հանգիստ չէիք տալիս Ձեր այցերով։ Բայց այդպես էլ չհասկացաք այն ինչ ուզում էի ասել։

աղբիւր #սէր

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)

սէր