— ասում ա, երեխայիս ծնունդին իրան խաղալիք ատրճանակ են նուիրել, նուիրողի աչքի առաջ նետեցի աղբարկղի մէջ։ — իսկ դու տէնց կանէ՞իր։ — ո՞նց։ — կը նետէ՞իր դոյլի մէջ։ — ես այդքան ինքնավստահ չեմ։
#զրոյց
— ասում ա, երեխայիս ծնունդին իրան խաղալիք ատրճանակ են նուիրել, նուիրողի աչքի առաջ նետեցի աղբարկղի մէջ։ — իսկ դու տէնց կանէ՞իր։ — ո՞նց։ — կը նետէ՞իր դոյլի մէջ։ — ես այդքան ինքնավստահ չեմ։
#զրոյց
անին ասաց, որ նա վերջի աղջիկն էր, միշտ հետեւն էր նստում, ես էլ յիշեցի, որ մեզ նստեցնում էին ըստ այբուբենի, ռուսականում չ֊ն գրեթէ վերջում ա, տէնց ես շատ էի յայտնւում հետեւի պարտայի մօտ, պատի տակ, ուր վերարկուներ էին կախած՝ հետեւս, գլխիս վրայից, ու բարդ էր դուրս գալ կամ նստել։
you know this is yerevan, when you meet the organizer of the event at the event and tell her, that you had troubles entering and had to fake a ticket, because they only used facebook for the event promotion, and she says that she is sorry, organized it poorly, and next time it’ll be better, without a need to fake tickets. #yerevan
երէկ նէնց լաւ ղազախ աղջիկ մտաւ, համ շատ լաւիկն էր, համ շատ լաւ էր նուագում, սկզբից ջութակ, յետոյ դաշնամուր։ այնտեղ դաշնամուրի մօտ տղայ էր նստած, նստեց ձեռքով տշեց նրան ու սկսեց նուագել, ու հա տուֆտում էր երբեմն, բայց նէնց լաւ էր զգում ինչ ա նուագում, լրիւ սպանիչ էր։
#երեւան
