ահաւոր կարեւոր ա հասկանալ որ մարդը դեռ պիտի բաւական աճի, կամ զարգանայ՝ որ հասնի որոշակի խնդիրներին։
ու երբ նա ով աճած ա, ասում ա նրան որ դեռ չի, էդ խնդիրների մասին՝ երկորրդը համ դժուարանում ա հասկանալ, համ հիասթափւում֊վհատւում ա՝ իրան տալիս են անիմաստոոթեան, զուր լինելու ուղերձ։
իթ կարեւոր ա գիտակցել քո խնդիրներն ունենալու արտօնութիւնը, ու փոքրերի ուսերին չթափել բեռ որ իրանցը չի։ ու յուսանք որ դեռ իրանցը չի։
զի ի՞նչ աւելի լաւ այլընտրանք նրանք ունեն։