— բա ինչի՞ ես ձերոնց մօտ հազուադէպ մտնում։ — դէ չգիտեմ, ճնշող ա։ փորձում ենք խօսել, ասենք քաղաքականութիւնից ենք խօսում, հայրս ասում ա՝ «էդ սաղ հրէաներն են մեղաւոր», դէ էլ քննարկելու բան չի մնում, եթէ էդ «սաղ հրեաներն են», էլ դրանից յետոյ ի՞նչ ասես, մայրս էլ ահաւոր վատատես ա, միշտ ճնշում ա թէ «էս լաւը հեչ, տես դեռ ինչ վատ կը լինի, ես գիտեմ, ինչ ասում եմ լինում ա», ու դէ յետոյ մի քանի օր էդ ծանր տպաւորութիւնների տակ եմ մնում։ տէնց։ #զրոյց

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)