ես ֆոտո մարդկանց ցոյց չեմ տալիս, քանի որ մէկ ա չեն հասկանում։

գիտէ՞ք տէնց մարդիկ կան, նկարը չգիտեն ոնց նայեն։ կամ նայում են ու չեն ջոկում ինչ ա իրա մէջ։

տիպա հա, դէ նկար ա։ ի՞նչ նայեմ սրա մէջ։ նայեցի։ դէ նկար ա։

ու չեն ունենում էմոցիոնալ արձագանք։ նոյնը երաժշտութեան մէջ։

ես հասկանում եմ, ինչ շքեղութիւն ա ունենալ մարդիկ, ով ունենում են էմոցիոնալ արձագանք։

իսկ եթէ իրենց հետ նոյնիսկ կարելի ա քննարկել ինչ֊որ բան, այսինքն խօսելու շնորհք չէ, շնորհ ունեն, ապա անգին են լրիւ։

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)