մտածում եմ, դէ լիքը մարդ կայ, ում ասենք այքիւն ցածր ա, ու նա չի ձգում նորմալ աշխատանք, բայց իրան տեղաւորում են ինստիտուտ, մի ձեւ աւարտեցնում են, յետոյ դժուարանում ա գործ գտնել, ու տէնց, քանի որ մեզ մօտ ծնողների հետ են ապրում, ու չեն գնում այլ քաղաք սովորելու, էդ մարդը ստիպուած չի լինում գնալ ու ասենք մատուցող, կամ բանւոր աշխատել, եթէ դա գոնէ ձգում ա։

տէնց անգործ մնում ա։

կամ էլ, ոչ մէկ չի ասի՝ ես յաւակնոտ չեմ, ես չեմ ուզում երեւանում ապրել, գնամ ասենք փոքր աւան։

ես կասէի, բայց դէ ֆակտո յաւակնութիւններիցս բարձր աշխատանք ունեմ։

երբ տշեն, էդ ժամանակ կը մտածեմ։

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)