IRC֊ն ենթադրում ա որոշակի ինտելեկտուալ թրեշհոլդ, բարդութեան շեմ կայ, որը պէտք ա ջոկել, անցնել։ ասենք, ֆրինոդին կպնելու համար, մականուն գրանցելու համար, պէտք ա լրիւ տարբեր տեղերով փնտրել հասկանալ, էդ ոնց ա արւում։ նենց չի որ բարդ ա, բայց պէտք ա։

ու հիմա մտածում եմ, որ մարդիկ, ով չեն անցել էդ շեմը, էդ փորձութիւնը, ու տուսւում են ծելեգրամի տեխնիկական խմբերում, ահաւոր ձանձրալի են լինում։ ինձ շատ աւելի հետաքրքիր են irc֊ի, քան տելեգրամի զրոյցները։ irc֊ում hackernews֊ոտ վիճակներ են, տելեգրամում մարդիկ ոնց որ սլեքի արմենիան֊դեւսում լինեն, բա ո՞նց էս բանն անել։ տո գնա գրողի ծոցը քո էս բանն անելով։ բորինգ, բորինգ, բորինգ։

ու տենց։ #այառսի #ծելեգրամ

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)