ու գալիս ա մօտդ բարի֊բարի փերի, վարդագոյն մազերով, փայտիկով, լրիւ կարգին փերու պէս, ու ասում ա՝ սիրուն ջան, ես գիտեմ քո խնդիրը՝ դու քեզ ոչ լիարժէք ես զգում նրանից որ չես կարողանում վայելել «սմոլ թոք» գարեջրի շուրջ, ու չես պարում, ու չես հանգստանում երեկոյեան բոլորի պէս, բոլորի հետ։ ասա միայն մի բառ, ու ես կանեմ դա, դու հաճոյքով կը նստես ստոյկայի մօտ ու միշտ բաւարարուած կը լինես, մենակ չես լինի, մենակ չես զգայ, ու հասկացուած քեզ կը զգաս։

ահա, եկել է պահը։ հաստատիր, ու կեանքդ կը փոխուի։

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)