նոր մեր ինթերնը գնում էր, արդէն սենեակում մարդ չկայ, ասաց՝

— նորայր, ես քեզ կայֆո՛տ երեկոյ եմ մաղթում, — յետոյ բռնելով իմ հայեացքը, երեւի, որոշեց սահմանել կայֆոտը, — կայֆոտը ո՞րն ա՝ սէ՛ր ու սե՛քս, ու տենց։

— շնորհակալութիւն, — ասացի։ #զրոյց

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)