սենց մտածողութիւն կայ՝ «չասեմ, չկիսուեմ՝ նիւթով, կամ մտքով, թէ չէ ինձ կանցնեն»։ նախ դու ես դեբիլ որ մտածում ես որ լաւ միտք ունես, յետոյ իրենք են դեբիլ, մէկ է չեն գնահատի միտքը, ու ի վերջոյ՝ թո՛ղ անցնեն, թո՛ղ հասկանան, մեր իսկ աշխարհն է դրանից լաւ լինելու, վաաաայ։

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)