ու թուիթերին նայում ես ու զգում որ այնտեղ կեանք կայ, այդ ինքնաթարմացուող հոսքը կեանքն ընդգծում է։ ոնց որ թիֆլիսում զգում ես որ կեանք կայ, այդպէս էլ թուիթերում։ առաջին անգամ զգացի ափլիքեյշնի հաւէսը, ու որ երեւի իրօք լաւ կը լինէր դիասպորան նման բան ունենար։ երկրորդ գիշերն է գրեթէ չեմ քնել, միտք չի ձեւակերպւում։

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)