ասում է՝ այն օրն ազատ էի, տանն էի, երեխան դպրոցում էր, կինն աշխատանքի, հաւէս էր, վերջապէս մենակ էի։ թէ չէ սովորաբար երեկոյեան տուն եմ գալիս, երեխան րոպէն մէկ անունս է տալիս, դէ հասկանում եմ, երեխայ է, հարցեր ունի, շփւում ենք, կինն էլ եթէ բան է ասում՝ ապա ինչ֊որ խնդիր լուծելու հետ է կապուած, էսպէս է, բա ո՞նց անենք որ լուծուի։ #զրոյց

բնօրինակ սփիւռքում(եւ մեկնաբանութիւննե՞ր)