ասք զբոսաշրջիկների ծանր առօրյայի մասին

սուպերմարկետում դրամարկղի մոտ երկու պարսկուհի հիշում են որ իրենց անհրաժեշտ է նաեւ բիլայնի քարտ։

– մենակ չասեք լիցքավորի էլի – ասում է իրերը փաթեթի մեջ տեղավորող տղան

ի պատասխան պարսկուհին ցույց է տալիս մատով քարտը, հետո մատը տանում է հեռախոսի ուղղությամբ ու ասում՝

– Փլիզ – նենց փափուկ լ-ով։

– օո ոչ – նվնվում է տղան – նա արդեն հոգնել է այսօր հեռախոսներ լիցքավորելուց

– տվեք ստեղ, ես անեմ – օգնության է գալիս կառավարիչն ու դիմում տղային – բիլայնը ո՞նց էին լիցքավորում։

այդ ժամանակ դրամարկղի աշխատողը փորձում է այլ հյուրից փող ստանալ․

– չէ նայի դու ինձ տալիս ես սա, սա, չէ սա չես տալիս, ու սա։

պարսկուհին նայում է փողին, նայում է դրամարկղի ցուցմունքին, ու փորձում արագ համեմատել թվերը։

Ի դեպ այդ պարսկուհիները առանց գլխաշոր էին։ Իսկ վաճառողները եւ հերթը ժպիտները չէին թակցնում այդքան ծիծաղելի էր վիճակը։

մի քիչ անց իմ կողքով անցնում է մի աղջիկ, ինչ որ բան է ընտրում,

ի միջայլոց ասում՝

– իսկ ես ձեզ կարդում եմ

այնպես որ զգոն եղեք խանութների հերթերում

ձեզ կարող են իդենտիֆիկացնել

ու տենց

վայր՝ երեւան