ասք մետրոյի անցումի գրաֆիտիների մասին

ես ապշած եմ։
առաջինը՝ գրաֆիտիներով։

Երկրորդը, նրանով թե ինչքան լավն է ստացվել վերեւի նոկիա n900-ով արված նկարը։ ռեալթայմ HDR-ի շնորհիվ, նկարելուց արագ արագ մի քանի նկար անում ա տարբեր լուսավորությամբ, ու միավորում։
Իսկ ահա նույնը, բայց «վեհ» canon rebel-ով։ RAW-ից ամենալավը ինչ հաջողվեց ստանալ սա է՝


Համենայն դեպս, ինչպես տեսնում եք, այստեղ ոչ միայն գրաֆիտիներ են ավելացել, այլ եւ ընդհանուր առմամբ լինում է համբուրվել – անցումը մի տեսակ մաքուր է՝ հոտ չկա բնավ։
կրկին n900`

երբ լույսը հերիքում է, քենոնը չի խեղճանում՝

Ապրեն դիզայնի ֆակուլտետի եւ ճարտարապետականի ուսանողները։
Հալալ ա ։Ճ
Ու այո, հիմա ինչպե՞ս չասել՝ կեցցե մեր քաղաքապետարանը, ամենալավ քաղաքի ամենալավ քաղաքապետարանը։ Որ ոչ միայն չխանգարեց այլ եւ․․․ հմ․․․ օգնեց։ Իմ համար անսպասելի է։
Կինո Մոսկվայի կողքի պուլպուլակն էր աշխատացնեին՝ ցենի տակոյ մերիի նե բուձետ։
ու իհարկե, քրոսփթսթ գրաֆիտի_ամ

Շատ շատ շատ ուրախացա ։Ճ

ու տենց

ասք զավթելու մասին

Լուսինը գրել է որ սունկ է գտել՝
Այսպիսի փիքսելարտ սունկեր, տարբեր գույների կան Երեւանի տարբեր տեղերում։
Դա քիչ էր, մեզ զավթում են միջատները, մասնավորապես՝ մրջյունները․

Սա պարզապես ներխուժում է։
Այնպես որ զգոն եղեկ կանաչ եւ կապույտ սունկերի հետ։ Նրանք կարող են թունավոր լինել։

ու տենց

ասք եռագույնի մասին երկու

ես գրել եմ դեկտեմբերին ռուսական գարեջրերի գովազդներով պատած եռագույնի մասին։ Հետո գովազդները շատացան, հետո լրիվ գովազդները պոկեցին։

Իսկ այժմ դրոշը ներկված է։ ։Ճ
փաստորեն։

ու տենց

ասք բնավ ոչ Մյոբիուսի ժապավենի մասին

կարծես քաղաքում չկա ժամկետը չանցած ժապավեն։ եղածի ժամկետն էլ այսպես թաքցնում են՝

այնպես որ #զգոն եղեք ժապավեն առնելուց։

ու տենց

ասք խորհրդավոր ակնոցի մասին

կամ նրա, թե ինչպես չի կարելի անել գովազդ՝


լրիվ գավառական վիճակ է։ չպրոֆեսիոնալ։
մի անգամից մի քանի սխալ կա։ այսինքն ամբողջը սխալ է։
այս նկարը ուշադիր զննեք, սովորեք։
Ու երբեք, երբեք այդպիսի նկարներ մի արեք։

– դրական, պոզիտիվ զգացմունք չի առաջանում նայելիս։
նա չի ժպտում, նա ավելի շուտ սպառնում է։ որը չի խթանում սպառել։ «հանկարծ չմտնես» – ասում է նկարը։

– սեւ շրջանակը ակնարկում է որ մոդելը արդեն իսկ մահացել է։ հավանաբար ձեռք բերած շորերը առանց լվանալու հագնելու պատճառով։ Նկարը «ուզում» է ավելացում՝ շրջանակի անկյունում սեւ ժապավեն։

– պարզ չէ ինչու է մոդելը կռացած։ երեւի լավ չի տեսնում, գուցե ակնոցները չափազանց մուգ են։

– աչքերը փակ են, բայց հայացքը ուղղված է մեր վրա։ հայացքը թաքցնելը գրավելու հին եւ փորձված ձեւ է, սակայն այս դեպքում պետք է ոճի մեջ լինել եւ ուղղել հայացքը հեռուն ինչպես, օրինակ, այս համառ երիտասարդը, կամ գոնե ներքեւ, ինչպես այս համեստ աղջիկները։

այո, ես հասկացա։ գուցե ակնոցները օգտագործված են որպիսի անճանաչելի դարձնեն մոդելին։ դա ամեն ինչ բացատրում է։
Նա չի ուզում ճանաչված լինել, այսինքն մոդել չէ բնավ, կարող է նույնիսկ թշնամու լրտես է։ Ահա թե ինչու է բաճկոնը սեւ ու մուգ կապույտ ֆոնի վրա, դա հատուկ է արված որ լավ չերեւա։
Ու հատուկ որ խանութ մարդ չմտնի։ Ու նրանք իրենց սեւ գործերով այնտեղ զբաղվեն։ Ու մութ։ Ինչպես ապակիները ակնոցի։
խորհրդավոր։
ու տենց

ասք Ֆայրֆոքս 4 Լաունչ Փաթիի մասին

Գալի՞ս եք Ֆայֆոքս 4 Լաունչ Փաթի՞։

Համ էլ սենց լավ բաներ եմ րեքվեսթել՝

տեսնենք կուղարկե՞ն։

ա նա պոսլեդոկ ես կասեմ որ շատ եմ հավանում
Ֆայրֆոքս Մոբայլի այս լոգոն՝

Շնորհավորանքներս, էսա դուրս ա գալիս, դիմավորեք, Ֆայրֆոքս չորս, ես բետան քշում եմ, շատ շատ շատ գժոտն ա։
հգ․ իսկ անցյալ միջոցառման, firefox 3.5 launch լուսանկարները այստեղ են։

Չեմ հիշում ով է լուսանկարների հեղինակը, ներեցեք կոպիտիս։
Մուշե՜ղ արի սամովոլկա ։Ճ
ու տենց

ասք ֆոտո սիրողների մասին

Я ненавижу фотографировать. Я ненавижу, когда при мне фотографируют. И к тем, кто любит фотографировать, у меня тоже отношение сложное. Откуда в стране столько фотографов? Вот раньше, когда фотоаппараты были полумеханические, овладеть наукой подбора выдержки и диафрагмы мог только человек с высшим техническим образованием, а пленку надо было вынимать в ванной, заткнув щель под дверью полотенцем и спотыкаясь в темноте о тазы, — где они были тогда, эти фотографы-любители? Когда пленки были в 36 кадров и стоили как обед в Макдональдсе — где были эти бесконечные пошлые макро-цветочки, гусенички на листиках и художественно-скучные закаты? Не было их! Золотые были времена.

А потом появились цифровые фотоаппараты — и как-то вдруг, знаете, все почему-то стали увлекаться фотографией. Кого ни спроси, в чей профиль ни загляни — “хобби: фотография”. Популярнее, наверное, теперь только горные лыжи. И то не факт, лыжи — все-таки тренд подороже и поэлитнее. А до камер дорвались массы: у каждого нынче зеркалка весом как кирпич (всегда удивляюсь, как не лень с собой в поездки такую тяжесть таскать?). Размер объектива — это уже почти как размер члена: вынимает кто-нибудь из сумки эдакий телескоп, и все с уважением: о-о-о! “Позвольте поинтересоваться, у вас Кэнон или Никон?” Память бесплатная: снимай — не хочу. И грузят, и грузят на удаленные сервера эти гигабайты, которые даже разобрать лень. И главное, мучают ими потом своих родных и близких! Это особая разновидность пытки: просмотр фотографий из чьей-либо поездки. Хуже может быть только просмотр видео оттуда же.

այստեղից

– իմ օբյեկտիվը ավելի երկար է քո օբյեկտիվից։

ու տենց