վանաձորի քեյ֊էֆ֊սի֊ում թուիսթերը ամենատաքն է հայաստանում։

քանի որ մարդ չկայ, հանգիստ երկար տաքացնում են։

սեւանի գրողների տուն

_MG_9247.CR2_IK04IY_kcs

_MG_9288.CR2_MYO8IY_ptz

_MG_9309.CR2_2W2XIY_bw

_MG_9318.CR2_NEO8IY_kcs

փաստօրէն աջից գտնուող հիւրանոցի շէնքը կառուցուել է երեսունականներին, երբ թերակղզին դեռ կղզի էր։ իսկ դահլիճը, ինչպէս յայտնի է՝ վաթսունականներին։ այստեղից էլ ոճերի տարբերութիւնը։

_MG_9335.CR2_5DE4IY_kcs

_MG_9375.CR2_AY3GJY_bw_

փաստօրէն, չինարէնում չկայ «այո» կամ «ոչ»։

պէտք է պատասխանել հարցի մի մասը կրկնելով, ասենք՝ «գնում եմ»։

(տոկի պոնայում էլ է այդպէս)

ինձ շատ դուր է գալիս, ու շատ հարցեր կան, որ պարզապէս այո կամ ոչ֊ով «նե օտդելայեշսյա»։

ասենք՝ «չե՞ս գնում տուն»։

այս խօսքը ես եմ խնդրել որ Լեո֊ն անի, հենց այս թեմայով՝

ձեռքի հետ էլ ստուգեցի, ինչպէս է հասարակ պասկալական TList֊ը ռեալոքեյթ անում յիշողութիւնը (պասկալի լիստը բնաւ լինկեդ լիստ չի), ու հետաքրքիր էր նկատել որ fpc֊ն մեծացնում է երկու անգամ չափսը, իսկ դելֆի բեռլինը՝ քառորդ չափսով՝

ֆպց՝

function TFPList.Expand: TFPList;
var
  IncSize : Longint;
begin
  if FCount < FCapacity then exit(self);
  IncSize := 4;
  if FCapacity > 3 then IncSize := IncSize + 4;
  if FCapacity > 8 then IncSize := IncSize+8;
  if FCapacity > 127 then Inc(IncSize, FCapacity shr 2);
  SetCapacity(FCapacity + IncSize);
  Result := Self;
end;

իսկ դելֆի֊ում՝

procedure TList.Grow;
var
  Delta: Integer;
begin
  if FCapacity > 64 then
    Delta := FCapacity div 4
  else
    if FCapacity > 8 then
      Delta := 16
    else
      Delta := 4;
  SetCapacity(FCapacity + Delta);
end;

ու տենց։

հատուած հայ֊վրացական պատերազմի պատմութիւնից

>Սակայն, վրացական հրամանատարութեան կողմից պլանաւորուած դեկտեմբերի 26֊ի յարձակումը չէր կայացել վրացական գուարդիական ստորաբաժանման դասալքութեան պատճառով՝ այն, չնայած ցերեկը վերցրել է Շուլաւերի հիւսիսում գտնուող բարձունքը, գիշերը լքել է դիրքերը եւ իջել է Սարաչլո գիւղ՝ «խրամատներում չմրսելու, եւ թէյ խմելու համար»։

>Յաջորդ առաւօտ, հայկական ստորաբաժանումը, նկատելով, որ բարձունքն ազատ է, կրկին զբաղեցրել է այն։ Օրուայ ընթացքում վրացիները կրկին տիրացան դրան, սակայն յաջորդ գիշեր կրկին չկամեցան գիշերել խրամատներում։ Արդիւնքում հայերը երրորդ անգամ տիրացան բարձունքին։ Գեներալ Չխեթիանին խնդրեց ազատել իրեն ոչ կարգապահ կոնտինգենտի հրամանատար լինելուց․ դեկտեմբերի 26֊ին նշանակուած վրացական մարտական գործողութիւնը ձախողուեց։

ռուսերէն վիքիպեդիայից

ու տենց

պատահաբար գտայ սրանք, որ ժապաւէնով էին արուած՝

Scan-140607-0009.dng_VY2GJY

մամիան լոյս էր թողնում։

Scan-140608-0028.dng_7TAGJY

մամիա֊զե2, 50մմ։

ի տարբերութիւն, արդէն հրապարակած նկարն արուած էր 450դ֊ով(28մմ պենտակոն կադրից 1.5 անգամ փոքր մատրիցայի վրայ)։
այստեղ էլ կախեմ, որ ակնյայտ լինի՝

սիրտը, եգիպտացորենն եւ զուգզը, Շուշի, Արցախ

եւ այդպէս։

— ի՞նչ կասես, ես կը ձգե՞մ, ասենք, կպցնել Վանաձորցի աղջիկ, Վանաձորցի՝ ենթադրելով որ նա սովոր է տղամարդու դերի մոդելին իր Վանաձորցի հօրից։

(լռութիւն)

— Չէ՞։
— Դէ, կարող ես, բայց… դա կախուած է իր տարիքից։
— Եթէ նա երիտասարդ է եւ անփորձ, ապա կարող է եւ սիրայարո՞ւի։
— Չէ, անհնար է, եթէ նա երիտասարդ է, որ քեզ սիրայարուի։ Բայց եթէ մեծ է, ու արդէն յուսահատ…
— Լաւ, հասկացայ ինչ ես ասում։ Շնորհ։

(կրկին լռութիւն)

— Լաւ, գիտե՞ս, կարող է միջին Վանաձորցի աղջիկը քեզ դիտարկի՝ ունես նորմալ գործ, աշխատավարձ, աւելին քան ասենք վարորդը…
— Ինձ թւում է վարորդից չեմ անցնի, բայց ինչեւէ, ես քեզ հասկացայ։ կարող ես չշարունակել։
— Ի՞նչ ես ինձնից ուզում, ես անկեղծ եմ։
— Շնորհակալութիւն։

նամակ Գերմանիայից (իմ թարգմանութեամբ)

>Ի դէպ, ես Գերմանական խորհրդարանում էի հինգշաբթի, երբ պատգամաւորները վերջապէս անց կացրին հայերի ցեղասպանութեանը վերաբերող թուղթը։ Փայլուն քննարկում, շատ լաւ փաստարկներ։ Շատ հաւէսն այն էր, որ կառավարութիւնը չէր ուզում այս որոշումը, բայց խորհրդարանը պարզապէս արեց դա։ Մերկելն ու իր ամենակարեւոր նախարարները չեն մասնակցել նիստին, որովհետեւ նրանք խոստացել էին Էրդոգանին չքուէարկել ճանաչման օգտին։

>Նոյնիսկ թուրքական արմատներ ունեցող պատգամաւորներն են քուէարկել ճանաչման օգտին։ Աւաղ, իրենք հիմա շատ խնդիրներ ունեն, եւ սպառնալիքներ են ստանում թուրք ազգայնամոլներից։ Նոյնիսկ սպանութեան սպառնալիքներ են ստանում, եւ Էրդոգանը անձամբ անուանել է այս պատգամաւորներին «ահաբեկիչներ»։

ու տենց։