պատմություն պարզ, սակայն հզոր նկարելու մասին

եթե նկատել եք, ես սովորաբար չեմ փակցնում այստեղ դուրս եկած տեսահոլովակները։
Բայց այս մեկը պայծառ օրինակ է, երբ է որ, չնայած պարզ նկարված է, չնայած ֆոկուսի մեջ չէ, կամերան շարժվում է, բայց միևնույն է զգացվում է նկարողի ճաշակը, աչքը, ունակությունը, ի տարբերություն բազմաթիվ տուֆտա սիրողական կամ «վեհ ռեժիսորական» հոլովակների։

Շատ հաճելի հոլովակ է, դիտե՛ք։

via nanuk-manuk
ու տենց

պատմություն բեռնելով պատճենելու մասին

եթե որեւէ մեկը պատահաբար արել է
cd /
mv * /mnt/

Այսինքն, փաստորեն մենք ունենք դատարկ ռութ, եւ նորմալ յունիքս ֆայլային համակարգը /mnt֊ում։
Դուք չեք կարող անել չռութ (chroot)։ Դուք չեք կարող նույնիսկ աշխատացնել /mnt/bin/cp որ հետ բերեք ամբողջը։

Սակայն, դեռ կարելի է վերականգնել համակարգը
առանց մեքենան ռեստարտելու եւ բեռնելու այլ լայվսիդի կամ լայվյուսբ համակարգ։

առաջին հերթին, եկեք սահմանենք նոր գրադարանների ուղին՝
LD_LIBRARY_PATH=/mnt/lib:/mnt/lib64:/mnt/usr/lib:/mnt/usr/lib64:$LD_LIBRARY_PATH
այնուհետեւ աշխատացնենք cp ծրագիրը ld-linux բեռնիչով այսպես՝

/mnt/lib64/ld-linux-x86-64.so.2 /mnt/bin/cp -a /mnt/lib64 /

այնպես որ զգոն եղեք մվ անելիս։
____________________________________________________________________
when someone accidentally did
cd /
mv * /mnt/

Thus, suppose you have an empty root, and normal unix filesystem layout in /mnt
You can’t do chroot. You even cannot run /mnt/bin/cp, to copy it all back to filesystem root.

it is still possible to recover system without rebooting machine and booting from livcd/liveusb

first, let’s export new library path:
LD_LIBRARY_PATH=/mnt/lib:/mnt/lib64:/mnt/usr/lib:/mnt/usr/lib64:$LD_LIBRARY_PATH
then, run cp with ld-linux loader like this:

/mnt/lib64/ld-linux-x86-64.so.2 /mnt/bin/cp -a /mnt/lib64 /

ու տենց

պատմություն հարաբերությունների հարաբերականության մասին

Отношение – это не умственная категория – я глубоко в этом уверен. Отношение – это чувство, ощущение комфорта, удовольствия, нежности, еще какие-нибудь чувственные критерии, для которых еще не придумали точного словесного выражения. Если отношение – это мысли, то мы всецело зависим в этом от информации, т.е. прочли статью – относимся, не прочли – не относимся. Прочли паспорт гражданина – относимся. Не прочли – нет. Прочли, что он написал в блоге – относимся. Не прочли – нет. И т.д. Понятно, что умственный процесс может безусловно быть катализатором возникновения отношения – т.е. прочтя нечто родственное в жж мы можем добавить человека в друзья, проникнуться духом его текста, почувствовать, что мы с ним на одной волне. Однако, это совершенно, как мы все знаем, не гарантирует, что встретив его вживую, мы получим тот же результат – что он нам понравится. Отношение не основывается только на умственном, оно далеко выходит за грани ума. Однако, умом постоянно незаслуженно регламентируется и управляется, к сожалению.

այստեղից

ու տենց

պատմություն հեշտ տրվելու մասին

Надо в жизни делать только то, что дается легко, но делать это изо всех сил.

Гофман

В большинстве случаев, когда нам что-то дается легко, что-то легко получается или хорошо выходит, мы это не ценим. С детства внушенная идея о преодолении и заслуженности напрочь убивает даже мысль о том, что дающееся легко может быть ценным. Поэтому нередко игнорируется, не используется, задвигается, как бесполезное и пустое.

Однако, именно это, дающееся нам легко, и представляет особую ценность. Ибо есть много людей, для которых то, что дается нам легко, совершенно недостижимо или дается ценой немыслимых усилий. Важно понимать, что то, что для нас легко, является ценностью для других, выделяет нас из числа многих, представляет важный инструмент, в опоре на который мы можем придти в пространства, доселе не изведанные другими. Именно это и может быть, стать нашей самореализацией – то, что мы в себе совершенно игнорируем, не замечаем, не ценим.

այստեղից
ու տենց

պատմություն շալվար հանելու մասին

– Մի անգամ ընկեր Ավագյանը կանչեց իրա սենյակ ու սկսեց ինձ ձեռ տալ,- Դիանան կարմրեց,- մեջքիս էր ձեռ տալիս, կրծքերիս, փորիս…

Երեխայի աչքերում արցունքներ հայտնվեցին. զգացվում էր, թե որքան ցավալի է նրա համար պատմել կատարվածը, այսինքն` վերապրել այդ ամենը եւս մեկ անգամ: Ես չգիտեի` ինչպես նրան հանգստացնել, մխիթարել: Դիանան շարունակեց խոսել:

– Բայց ես մեղավոր չեմ, ինքը զոռով էր անում, ես չէի ուզում,- նորից լաց եղավ:

«Ես մեղավոր չեմ»,- անընդհատ կրկնում էր փոքրիկ աղջիկը, նա երեւի կարծում էր, թե ես նրան կմեղադրեմ: Ասացի, թե հավատում եմ նրան:

– Մի անգամ էլ ընկեր Ավագյանն ինձ ասեց` գնա յուբկա հագի, արի: Ես գնացի հանդերձարան, որ յուբկա հագնեի, ընկեր Լուսինեն (հանդերձապահը) տեսավ, հարցրեց` Դիանա, ինչի՞ ես շորդ փոխում: Ասեցի` ընկեր Ավագյանն ա ասել: Ընկեր Լուսինեն ջղայնացավ, ու ասեց` էլ ընկեր Ավագյանի սենյակ չգնաս: Ես էլ չեմ գնում, դրա համար էլ դասի ժամանակ փետով իմ մատներին ա խփում:

Այստեղից
ՈԻ ՏԵ՛ՆՑ

պատմություն դուխո՛վ լինելու մասին

14:08:53) jesirobendebua: էնա տիգոն էլ ասավ
(14:08:57) jesirobendebua: դուխդ չքցես
(14:09:00) jesirobendebua: դու լավ տղա ես
(14:09:10) jesirobendebua: ու էդ հարցերում ես իրա հետ համակարծիք եմ
(14:09:13) jesirobendebua: 🙂
(14:09:31) jesirobendebua: լսի, ես քըմփայլեռ գրած լինեի, որ աղջկա վրա մատս դնեի իմն էր
(14:09:40) jesirobendebua: ու ոչ թե քանզի ես քըմփայլեռ եմ գրել
(14:10:20) jesirobendebua: այլ քըմփայլեռ գրած մարդկանց հայացքում մի նոր կիրք ա հայտնվում ու դա ստիպում ա կանանց տրվել առանց վարանելու

ու տենց

պատմություն մաքուր թղթի մասին

Кстати, само это стремление – сделать для ребенка всё – по умолчанию подразумевает, что ребенок сам по себе – ноль без палочки, ничего своего у него нет и быть не может, он не более, чем чистый лист, на котором родитель пишет всё, что взбредет ему в голову.

На «листе»-Германе его обожающая мама забыла написать, что ее сын – обычный человек, который может совершать ошибки, быть неправым, вольно или невольно причинять боль другим людям…

այստեղից

պատմություն պարզ բացատրության մասին

ահա և այս ֆենոմենի բացատրությունը

Հաճախ այնպես է լինում, որ կապը դուրս շատ դանդաղ է, սակայն կա արագ կանալ որևէ արտասահմանհյան սերվերի հետ։
Ապա ստիպում ենք wget-ին գրել ստդաութի մեջ,
այ այսպես՝

ssh user@server “wget http://linktofile -O -” > file

ու տենց

պատմություն երեք ընկերոջ մասին

Я хочу высказатьсвя насчет сериала “Три товарища” по Ремарку.
Самое удивительное в Кешишяне то, что он до сих пор упорно и упрямо не научился снимать. Ну можно было сняв столько клипов, хотя бы технику подтянуть.
I mean, art as a craft, արվեստ որպես արհեստ։
Тем не менее, не постесняюсь сказать, что сериал на мой взгляд является лучшим на арм. тв.

Да, это действительно Ремарк. Мастерская, нехватка денег, такси. Гаспар, Роберт – имена у нас и так популярные. Пати правда не встречал в реале, но ничего. Куда лучше Офелии. Режиссер придерживается оригинала, и этому вовсе не мешает то, что действие происходит в современной Армении. Напротив, мне кажется, это обстоятельство обеспечивает как популярность, так и доходчивость:
Помните, что сказал Гек Финн про сюжет из библии, который читала ему мачеха? Что-то типа того, что как тока узнал, что Моисей (или кто там) умер много тысяч лет назад, ему стало не интересно слушать про покойников. Так что, смотреть нашему зрителю интереснее так, обармяненно.
Кроме того, так понятнее.
– Ахпер, ов а айсор кшум? – Здорово!
Сюжет хороший. Снято по доброму. Нет пропаганды “гохакан” как в других армянских сериалах. Напротив, режиссеру удалось свести к минимуму наличие воровских “понятий”.
Зато есть безусловная любовь, дружба, хорошие сюжетные линии, чувства, персонажи, с хорошими принципами, персонажи, которым может захочется подражать, иногда, правда, приторно, невероятно хорошие персонажи, но это ничего. Красивая, сильная история в виде сериала на АрмТв. И даже Кешишяну (я не придираюсь к актерам, к операторам, к команде, так как за все отвечает один человек – режиссер. Так и говорят – фильм такого-то) не удалось испортить хорошую книжку.
Потому, что, повторяюсь, он (умница, да) придерживается оригинала.
Вспоминается сайфай рассказ про “устаревшую” робота-учительницу. У человека тупая жена, тупой сын. Школы нет, вместо нее ТВ. А фильмы – исковерканная испоганенная классика. В Гамлете не узнать Гамлета. Одни имена остались. Сюжет упрощен для особо тупых. Короче, герою казалось, что только он понимает, какая чушь кругом творится.
Ну, похожая идея про отупение и в Фаренгейте у Бредбери.
Вот очень хорошо, что “товарищи” не упрощены для тупых!
Пока удается держаться близко к оригиналу. Это, уверен, прекрасно!

Я думаю, это именно тот случай, когда наше ТВ (ура!) не идет на поводу у “бесвкусного” зрителя. Еще я верю, что зритель не бесвкусный, и не надо о нем так плохо думать. Дайте ему что-нить хорошее, и он с удовольствием посмотрит. Дайте ему шанс, дайте ему выбор.
Если зрителю (как ребенку) повторять (показывать), что он тупой, он и станет тупым.
А если он действительно бесвкусен, покажите ему хорошее – того и глядишь, вкус подтянется.

Короче, найс. Мне нравится, что есть такой сериал.
П. С. и саундтрек не рабисный, а очень даже милый.
и вообще, когда все не так плохо, это даже хорошо
ու տենց

պատմություն եղելությունը պարզելու մասին

Մեր ուսանողուհի, կոմերիտուհի, ու պարզապես գեղեցկուհի Դանիելին նեղացնում են։

Բերման են ենթարկել թռուցիկներ բաժանելու համար

«7օր.am»-ին քիչ առաջ հայտնի դարձավ, որ «ժառանգություն» կուսակցության երիտասարդական թևի ակտիվիստներից Դանիել Իոանեսյանին և էլի մեկ երիտասարդի հայ-թուրքական արձանագրությունների դեմ թռուցիկներ բաժանելիս բերման են ենթարկել, պահել են ԵՊՀ պահակակետում, ապա տեղափոխել ոստիկանության Նորք Մարաշի բաժանմունք։

Կուսակցությունից հաստատեցին այս լուրը, ինչպես նաև հայտնեցին, որ չեն կարողանում կապ հաստատել երիտասարդների կամ Մարաշի բաժանմունքի պետի հետ՝ եղելությունը պարզելու համար։

այստեղից

Մի գնացեք Հայաստան թռուցիկներ բաժանելու։
Հայաստանում չար ոստիկաններ են,
Հայաստանում չար ղեկավարներ են,
Նրանք ձեզ բերման կենթարկեն,
Նրանք ձեր ելեղությունը կպարզեն,
Մի գնացեք Հայաստան թռուցիկներ բաժանելու։


ու տենց

պատմություն վճարելու մասին

Он был легкий, этот выбор, и естественный, как дыхание. И мы знали, что он будет чего-то нам стоить, а как же. Однако ж, у ноосферы губа не дура. И через двадцать лет кредиторы с нас спросили не только то, что мы готовы были отдать, а и такие проценты, которых мы, ей-богу, не ожидали. И главное – совсем не в той валюте. «Я заберу у тебя то, о чем ты не знаешь, но что застанешь у себя». Откуда мы тогда знали, что нам будет всего дороже через двадцать лет.

Кто-то выбрал независимость, и был готов платить одиночеством и всем, что с ним идет в связке. Но почему-то не страданиями и смертью очень немногих близких и любимых.

Кто-то выбрал долг и семью, и был готов платить несвободой, безденежьем, недосыпом, стрессом, скукой, но не депрессией, возникшей как будто на ровном месте, и не разочарованием.

Те, кто выбрал благородный экстрим, легко поступились семьей и карьерой, а отдать пришлось самое насущное – здоровье и дееспособность.

Так что народ в некоторой растерянности. Но большинство держатся молодцом, хотя кое-кто уже на грани нервного истощения. Сбивают из последних сил молоко в масло, за что им всем мой большой респект.

այստեղից

ու տենց

պատմություն լուսնի արագության մասին

այ այսպես ես քաշել եմ երկու հորյուր կբ վեց մբ/վայրկյանը արագությամբ
sync

իսկ այսպես ես քաշել եմ երկուհարյուր մեգաբայտ/վայրկյանը արագությամբ (դե ջիջիլ) երեսուն մեգաբայտանոց ֆայլ
syncsync
իսկ ինչպես դա ստացվեց, երբ մեր օֆիսում դիալափին համեմատելի կապ ա՝ կգրեմ մյուս անգամ։ 🙂
ու տենց

պատմություն իմ պատմության մասին

Զզվել եմ երբ հարցնում են արդյոք հա՞յ եմ։
Ու քիթս ցույց տամ որպես ապացույց։
Այո, ու զզվել եմ որ ինձ հարցնում են թե որտեղից եմ։ Ինչի՞։
Զզվել եմ «այստեղ եմ ծնվել»-ը մեջբերելուց։
Այսօրվանից բոլորին պատասխանում եմ որ իմանան, որտեղից եմ եգած իրականում։
Զատկի(Պասխի, կամ Րապանույի, եթե զերծ մնանք իմպերիալիստալան անվանումներից) կղզից։ Որը խաղաղ օվկիանոսում ա։ Հենց այդտեղից։
Ու գիտե՞ք, դեռ տենց մարդ չի եղել, որ չհավատաց։ Լրիվ ճմարիտ է հնչում նրանց համար, որ պապերս գաղթել են այնտեղ ցեղասպանության օրեն։

Իմ ռուսական ակցենտն էլ իհարկե պոլինեզիականի մի բարբարից է առաջացել։

տենց էլի։ ասեմ իմանաք որտեղից եմ։
որ էլ չհարցնեք։

ու տենց

պատմություն դարավոր բարեկամության մասին

(02:52:22) S: իսկ դու ինչու քնած չես
(02:54:57) chnorik: ։Ճ
(02:55:03) chnorik: ես ՍՔ գնացի
(02:55:12) chnorik: այնտեղ քննարկեցինք քաղաքական իրավիճակը
(02:55:24) chnorik: ուրախացանք երբ ուղիղ եթերում նալբանդյանին ցյուրիխում տեսանք
(02:55:38) chnorik: դե որ մեր տղերքը շվեյցարիա են գնում էդ կտրվածքով
(02:55:55) chnorik: իմանայի ցյուրիխ գնացող մարդ կար կխնդրեյի հեծանիվս բերեր
(02:56:14) chnorik: հուզվեցինք երբ համբուրվեցին կլինտոնի հետ
(02:56:29) chnorik: ու մեր ժողովուրդների դարավոր բարեկամության համար խմեցինք
(02:56:33) chnorik: ու տենց
ու տենց

պատմություն դավաճանության մասին

Գասպարը գրում է՝

Гуляю я тут по Еревану, никого не трогаю и вдруг вижу – летит оно!

Странное что-то.

Пока расчехлил, смазал и зарядил фотик, оно отлетело чуть подальше 🙂

Но хорошему телевику все равно удалось достать 🙂


Не знаю, кто это запускал – но молодцы реббята 😉

«դավաճան» բառով նկար փնտրելը բացահայտեց սա՝


այստեղից
սա՝

այստեղից
ու
սա

ու տենց

պատմություն ավատար սարքելու մասին

անիմացիաները պատրաստվել են հետեւյալ սկրիպտի օգնությամբ՝

#!/bin/bash
FPS=”15″
SCALE=”160:120″
OUT=”lie”
NAME=”zd7yyJLQHVk”
IN=$NAME.mp4

youtube-dl -b http://www.youtube.com/watch?v=$NAME
mplayer $IN -s 00:00:03 -endpos 2 -vf palette,scale=$SCALE -vo gif89a:fps=$FPS:output=$OUT.gif -nosound
#-vf palette,rgb2gbr,scale=160:120
mplayer $IN -ss 00:00:03 -endpos 2 -vf scale=$SCALE -vo gif89a:fps=$FPS:output=$OUT”1″.gif -nosound
mplayer $IN -ss 00:00:25.5 -endpos 1 -vf scale=$SCALE -vo gif89a:fps=$FPS:output=$OUT”2″.gif -nosound
mplayer $IN -ss 00:00:43.35 -endpos 3 -vf scale=$SCALE -vo gif89a:fps=$FPS:output=$OUT”3″.gif -nosound
mplayer $IN -ss 00:00:109.6 -endpos 2 -vf scale=$SCALE -vo gif89a:fps=$FPS:output=$OUT”4″.gif -nosound
mplayer $IN -ss 00:00:157.4 -endpos 1 -vf scale=$SCALE -vo gif89a:fps=$FPS:output=$OUT”5″.gif -nosound
mplayer $IN -ss 00:00:180.5 -endpos 2.3 -vf scale=$SCALE -vo gif89a:fps=$FPS:output=$OUT”6″.gif -nosound

ու տենց